| Poster | | Topic: Boeken / Literatuur-topic |   |
|
ro2743
Basisspeler
Uit: Amsterdam
Vak: 127
Posts: 895
Reg.: 28 februari 2003 |
Ja, zo krijgen we geen discussie natuurlijk, hier kan ik het alleen maar mee eens zijn. Als je nou had beweerd dat giphart en die andere lummel beter waren werd het interessant.....
Maar goed misschien is het wel leuker om het eens te zijn.
|
|
|
het zwarte gat
Vedette
Vak: Geen Seizoen Club Card
Posts: 2322
Reg.: 17 augustus 2002 |
Sorry ro2743, ik doe veel voor een leuke discussie, maar dat kan ik echt niet over mijn hart verkrijgen...
[Dit bericht is veranderd door het zwarte gat (op 25 augustus 2003 13:08:28).]
|
|
|
Pienaar Magic
Geselecteerd voor Oranje
Vak: Geen Seizoen Club Card
Posts: 1222
Reg.: 7 januari 2003 |
Dan doe ik het wel. Giphart is een met het postmodernisme meeliftende nihilistische braller die zijn populariteit dankt aan studentikoze karakter van zijn verhalen.
|
|
|
ro2743
Basisspeler
Uit: Amsterdam
Vak: 127
Posts: 895
Reg.: 28 februari 2003 |
quote:
Pienaar Magic schreef:
Dan doe ik het wel. Giphart is een met het postmodernisme meeliftende nihilistische braller die zijn populariteit dankt aan studentikoze karakter van zijn verhalen.
Ja precies, dan ben je het met ons eens...
|
|
|
The Blue Meanie
Veelbelovend talent
Vak: -
Posts: 239
Reg.: 5 juli 2003 |
Zoiets als Brett Easton Ellis en Dave Eggers?
|
|
|
het zwarte gat
Vedette
Vak: Geen Seizoen Club Card
Posts: 2322
Reg.: 17 augustus 2002 |
Ken die schrijvers niet zo goed. We hebben maar één rekje met Engelse boeken in onze plaatselijke bibliotheek. :cool
Vooral het uiterlijk van Giphart staat me tegen. Hij komt volslagen ongeloofwaardig over wanneer hij in zijn boeken seksorgies beschrijft, die hij zelf meegemaakt zou hebben, terwijl ik me daar bij hem niets bij voor kan stellen.
Giphart is een nietsnut, een mislukking. Hij heeft met geluk een paar pubers aan zich weten te binden en dat is alles. Complimenten! Zijn boeken die van dit genre afwijken, zijn het lezen al helemaal niet waard.
[Dit bericht is veranderd door het zwarte gat (op 25 augustus 2003 13:27:10).]
|
|
|
Pienaar Magic
Geselecteerd voor Oranje
Vak: Geen Seizoen Club Card
Posts: 1222
Reg.: 7 januari 2003 |
quote:
The Blue Meanie schreef:
Zoiets als Brett Easton Ellis en Dave Eggers?
Ellis was vernieuwend in zijn genre en een van de eersten van de vorm/inhoud experimenten in de jaren 80, waarin de populaire cultuur op een voor die tijd vernieuwender manier werd beschreven: als norm in plaats van als iets wat erbij hangt. Eggers werkt het vorm-gedeelte uit, beiden zijn echter stukken betere verhaalvertellers dan keukenromanschrijver Giphart.
|
|
|
ro2743
Basisspeler
Uit: Amsterdam
Vak: 127
Posts: 895
Reg.: 28 februari 2003 |
conclusie: Beetje sex, beetje drugs en een dooie heet in Nederland al gauw literatuur.
|
|
|
het zwarte gat
Vedette
Vak: Geen Seizoen Club Card
Posts: 2322
Reg.: 17 augustus 2002 |
Drugs laat ik even buiten beschouwing.
Een beetje sex en een dooie kan in sommige gevallen literatuur zijn. Tenminste wanneer de schrijver een pionier is of een andere invalshoek heeft.
Ik ben zelf een beetje aan het klooien met een boek. En ik moet zeggen dat je vaak niet om bepaalde themas heen kunt. Sex/verliefdheid bijvoorbeeld. Maar ik probeer daarbij een andere invalshoek te vinden, waarbij meer de nadruk wordt gelegd bij de vrouw als kunstwerk dan bij de daad.
Verder heb ik er voor de gein een paar absurdistische moordpogingen tussenin gegooid. Omdat het ondersteunend kan werken voor één van mijn hoofdthema's: twijfel.
|
|
|
Stevie Pienaar
Basisspeler
Uit: Ede
Vak: -
Posts: 974
Uploads: 5
Reg.: 9 september 2002 |
quote:
Thufir Hawat schreef:
Dus ik ben niet de enige die LotR langdradig vind?
Ik had de Hobbit gelezen, leuk boek, in 2 avonden was ie uit. Aangezien de Hobbit de proloog is voor LotR en LotR door iedereen wordt aangeraden als een steengoed boek, heb ik 'm besteld. Ik heb 'm uitgekregen, maar als je 200 bladzijdes van het geheel zou afschaven, zou je het niet eens merken.
Ik vond the Hobbit veel beter dan LOTR, the Hobbit had ik ook snel uit, bij LOTR ben ik halverwege het tweede boek blijven hangen... Hij ligt nou al een jaar of twee op m'n nachtkastje :schaamte
Het beste boek dat ik deze vakantie heb gelezen (ik lees bijna alleen in de vakantie :huh) is Vlucht Over Cuba van Stephen Coonts 
|
|
|
ro2743
Basisspeler
Uit: Amsterdam
Vak: 127
Posts: 895
Reg.: 28 februari 2003 |
quote:
het zwarte gat schreef:
Drugs laat ik even buiten beschouwing.
Een beetje sex en een dooie kan in sommige gevallen literatuur zijn. Tenminste wanneer de schrijver een pionier is of een andere invalshoek heeft.
Ik ben zelf een beetje aan het klooien met een boek. En ik moet zeggen dat je vaak niet om bepaalde themas heen kunt. Sex/verliefdheid bijvoorbeeld. Maar ik probeer daarbij een andere invalshoek te vinden, waarbij meer de nadruk wordt gelegd bij de vrouw als kunstwerk dan bij de daad.
Verder heb ik er voor de gein een paar absurdistische moordpogingen tussenin gegooid. Omdat het ondersteunend kan werken voor één van mijn hoofdthema's: twijfel.
Heb je dostojewsky gelezen???
|
|
|
het zwarte gat
Vedette
Vak: Geen Seizoen Club Card
Posts: 2322
Reg.: 17 augustus 2002 |
Nee, staat wel op mijn lijstje. Net als Macchiavelli. Alleen moet ik die boeken kopen of lid worden van een andere bibliotheek, want die hebben ze hier niet.
Overigens probeer ik niet alles te lezen, want ik ben bang dat als je te veel leest je eigen gedachtes afgestompt worden.
Ik vind het namelijk jammer dat je soms van die briljante inzichten hebt, terwijl je ze een poosje later in een boek tegenkomt. Dat is vreselijk, vooral omdat ik daar de laatste tijd vrij veel last van heb. En dat is niet leuk, als je - net als een miljoen andere Nederlanders - een boek probeert te schrijven.
|
|
|
Gasselich
Vedette
Uit: Amsterdam
Posts: 2194
Reg.: 16 februari 2001 |
quote:
Ik, Jan Cremer
Ik was trouwens ook erg onder de indruk van Ik, Jan Klaassen van Herman Finkers...
Zoals sommigen van jullie weten heb ik een paar jaar geleden zelf een roman gepubliceerd, maar ik mag hopen dat ik die niet in dit topic aantref. Ik heb tijdens het schrijven ervan namelijk verschillende malen overwogen om het bijltje erbij neer te gooien - op momenten dat ik romans aan het lezen was van echte schrijvers.
Het gekke is dat ik zelf relatief weinig romans lees, en al helemaal geen Nederlandstalige romans. Dat is geen misplaatste arrogantie. Ik lees voornamelijk geschiedenisboeken en buitenlandse romans, simpelweg omdat daar mijn interesse ligt. Een lijst van mijn tien favoriete romans zou dan ook louter buitenlandse werken bevatten. Hij zou er ongeveer als volgt uitzien.
Al eerder genoemd: A confederacy of dunces van John Kennedy Toole, met de meesterlijke hoofdpersoon Ignatius J. Reilly. Toole schreef dit boek begin jaren zestig en liep er jarenlang de deuren van uitgeverijen mee plat. Niemand wilde het hebben. Na zes jaar, in 1969, raakte hij zo gedessilussioneerd door zijn vruchteloze pogingen om zijn meesterwerk uitgegeven te krijgen, dat hij zichzelf van het leven beroofde. Zijn moeder nam het manuscript onder haar hoede en vond er ruim tien jaar later alsnog een uitgever voor. Het boek won in 1981 de Pulitzer Prize for Fiction.
In hetzelfde jaar waarin Toole zelfmoord pleegde, stierf een andere grote schrijver. Jack Kerouac was de voornaamste exponent van de Beat Generation, die in de jaren vijftig een subcultuur vormde waarin jazz, literatuur, vrije sex en excessief drugsgebruik werden gecombineerd met een uitgesproken uitbundige levenswijze en een verlangen om alles te ervaren wat het leven te bieden had. Kerouac verwierf wereldfaam met zijn tweede roman On the road die de reizen beschrijft die hijzelf en wildeman Neil Cassady eind jaren veertig door de VS en Mexico maakten. Kerouac schreef het in drie weken tijd, op typemachinevellen die hij aan elkaar had gelijmd zodat hij kon blijven doorschrijven zonder iedere keer een nieuw vel in de schrijfmachine te hoeven draaien. Die snelheid komt duidelijk in de schrijfstijl tot uitdrukking. On the road is een boek waar de vonken vanaf vliegen en dat tegelijkertijd de tragiek in zich herbergt van een zoektocht die nooit ten einde zal komen omdat het doel onbereikbaar is. De Beat Generation bracht andere grote dichters en schrijvers voort - met name Allen Ginsberg en William Burroughs - maar zij slaagden er nooit in om het wezen van de beweging zo treffend te beschrijven als Kerouac dat deed in On the road. De Beat Bible wordt het genoemd. Terecht.
Toen George Orwell in 1937 terugkeerde uit Spanje, waar hij in de Spaanse Burgeroorlog had gevochten, begon hij zonder het te weten aan de belangrijkste fase van zijn leven als schrijver. In de jaren voordat hij naar Spanje vertrok had Orwell drie romans en twee essayistische werken gepubliceerd van wisselende kwaliteit. In Down and out in Paris and London en The road to Wigan pier etaleerde hij zijn grote journalistieke talent, maar op zijn romans - Burmese days, A clergyman's daughter, Keep the aspidistra flying - viel het nodige aan te merken. Na zijn terugkeer uit Spanje bleek hij ook als romanschrijver volwassen te zijn geworden. Nadat hij eerst zijn oorlogsbelevenissen - alsmede zijn commentaar daarop - had weergegeven in het geniale Homage to Catalonia vertrok hij naar Marokko om op krachten te komen (zijn zwakke gezondheid had in Spanje een extra klap gekregen toen hij door zijn keel was geschoten). Daar schreef hij de prachtige roman Coming up for air, een werk vol melancholische schoonheid. Zijn twee laatste romans - Animal farm en 1984 - zouden Orwell tot een belangrijk en gevierd schrijver maken, maar met Coming up for air legde hij zijn meesterproef af.
Er zijn weinig schrijvers in de Duitstalige literatuur die zoveel stof hebben doen opwaaien als de Tsjech Franz Kafka. Hij schreef voor zichzelf, en publiceerde tijdens zijn leven slechts enkele korte werken. De rest hield hij angstvallig voor de buitenwereld verborgen. Na zijn vroegtijdige dood nam zijn vriend Max Brod Kafka's literaire erfenis onder zijn hoede en schonk deze aan het publiek. We mogen hem hiervoor nog altijd dankbaar zijn, want Kafka's werk is van een angstaanjagende schoonheid. Angstaanjagend en beklemmend. Kafka was geobsedeerd door het hogere waartegen het individu machteloos staat. Niet het goddelijke 'hogere,' maar het aardse, waarin bureaucraten beschikken en de mens ten onder gaat. En hoezeer de mens ook tracht tot het centrum van de macht door te dringen, hij zal falen. Nergens klinkt deze boodschap sterker door dan in Der Prozess, het verhaal van Josef K die op een ochtend wordt gearresteerd en tegen wie een proces wordt gevoerd, zonder dat iemand hem kan vertellen waarvan hij verdacht wordt. Zelden ben ik zó door een boek gegrepen.
Een Tsjechische schrijver van aanzienlijk geringere naam en faam is Jaroslav Hasek. Een echt oevre heeft deze literator dan ook niet nagelaten. Hij schreef slechts één boek en stierf voordat hij het kon voltooien. Toch is De brave soldaat Svejk legendarisch. Deze Tsjechische soldaat in het Oostenrijks-Hongaarse leger van 1914-1918 stond model voor generaties Oostblok-burgers die op alle manieren trachtten de kantjes van hun door de bureaucratie overgereguleerde bestaan af te lopen. Het is moeilijk het karakter van Svejk in een paar zinnen te omschrijven. Lees dit boek en oordeel zelf. Je lachspieren zullen je dankbaar zijn.
Een Nobelprijs win je niet zomaar. Het oevre van de Portugese schrijver Jose Saramago staat dan ook als een huis. Zijn boeken vormen een briljante reconstructie van de Portugese cultuur in al zijn facetten. Een nadeel daarvan is dat ze niet altijd even toegankelijk zijn voor hen die weinig bekend zijn met de Portugese geschiedenis. Ik zou vele boeken van Saramago kunnen noemen, maar mijn favoriet is en blijft (het overigens uiterst toegankelijke) De stad der blinden. Het uitgangspunt is simpel: wat gebeurt er als een miljoenenstad getroffen wordt door een besmettelijke vorm van blindheid? Lees en huiver.
De New Yorker Richard Price schrijft tegenwoordig thrillers en filmscenario's. Maar zijn eerste romans waren boeken van de straat - The Bronx om precies te zijn. Ik ben in mijn eigen pogingen tot literatuur sterk door Price beïnvloed - met name door zijn messcherpe dialogen - en schat hem daarom wellicht wat hoger in dan anderen zouden doen. Maar op zijn eerste roman, The Wanderers valt nog altijd niks af te dingen. Het is het verhaal van een New Yorkse straatbende op weg naar volwassenheid. Hilarisch en hartverwarmend.
We blijven in New York, het decor voor Luke Rhineharts The Dice Man. 'This book can change your life' staat er op de cover. Het klopt. De filosofie die in deze roman wordt ontvouwd, geeft de lezer een heel andere kijk op het leven en kan leiden tot de meest extreme experimenten. Please try this at home!
Ander land, andere tijd. Oscar Wilde's enige roman The picture of Dorian Gray speelt zich af in het Victoriaanse Engeland. Wilde was een meesterlijk schrijver en was bovendien gezegend met een erg goed gevoel voor humor (niemand heeft meer vermeldingen in het Oxford Dictionary of Humorous Quotations dan hij). De humor is in deze roman overigens uiterst spaarzaam gedoseerd, maar dat doet niks af aan de kwaliteit ervan.
We gaan nog een eeuw terug, en belanden in Frankrijk. Eigenlijk is Voltaires Candide nauwelijks een roman te noemen en ik ben de eerste om toe te geven dat er een heleboel op het werk valt aan te merken. Maar Voltaire schreef zelden iets zonder doel, en in zijn doel (het bekritiseren van de Rooms-Katholieke Kerk en het belachelijk maken van de Duitse wiskundige Leibniz) is hij met dit boek wonderwel geslaagd. Voltaire wist dat Candide op de Rooms-Katholieke Index zou belanden, waardoor het verboden zou worden. Om toch een maximale verspreiding te garanderen, zorgde hij ervoor dat het boek tegelijkertijd in niet minder dan vijf steden (Parijs, Brussel, Genève, Londen en Amsterdam) werd gepubliceerd. Toen het boek uiteindelijk verboden werd, had iedereen die het wilde lezen, dat allang gedaan.
Eervolle vermeldingen: A prayer for Owen Meaney van John Irving, Elementaire deeltjes van Michel Houellebecq en Glue van Irvine Welsh.
[Dit bericht is veranderd door Gasselich (op 25 augustus 2003 15:38:44).]
|
|
|
|
het zwarte gat
Vedette
Vak: Geen Seizoen Club Card
Posts: 2322
Reg.: 17 augustus 2002 |
Een uitgebreide, mooi geschreven en kwalitatief hoogstaande lijst.
quote:
Zoals sommigen van jullie weten heb ik een paar jaar geleden zelf een roman gepubliceerd, maar ik mag hopen dat ik die niet in dit topic aantref. Ik heb tijdens het schrijven ervan namelijk verschillende malen overwogen om het bijltje erbij neer te gooien - op momenten dat ik romans aan het lezen was van echte schrijvers.
Kun je concretiseren wat je hiermee bedoelt?
Het komt bij mij over als een sarcastische aanval op mijn vorige posting. Ik kom pas met een reactie als je duidelijk opschrijft wat je hiermee bedoelt, want als het een reactie is op mijn vorige post heb je die volgens mij niet helemaal begrepen.
Mag ik vragen welk boek je geschreven hebt en onder welke auteursnaam?
|
|
|
Gasselich
Vedette
Uit: Amsterdam
Posts: 2194
Reg.: 16 februari 2001 |
quote:
Het komt bij mij over als een sarcastische aanval op mijn vorige posting.
Ik had je vorige post nog niet eens gelezen (het samenstellen van mijn eigen post kostte enige tijd). Van sarcasme mijnerzijds kan alleen al om die reden geen sprake zijn. Los daarvan zie ik geen enkele reden om jouw literaire experimenten van sarcastisch commentaar te voorzien. Ik zou eerder zeggen: welkom bij de club en ik hoop dat je een uitgever vindt.
Mijn eigen roman heet Naar de knoppen en hij is ruim twee jaar geleden verschenen bij Nijgh & Van Ditmar. Ik heb mezelf voor de gelegenheid bediend van het pseudoniem S.T. Florian, omdat ik fictie en non-fictie gescheiden wil houden (ik ben in het dagelijks leven journalist en schrijf mijn artikelen onder mijn eigen naam). Het boek is geen commercieel succes geworden - daar was ik ook niet van uit gegaan - en er is nooit een tweede druk van verschenen. Maar het is nog wel te bestellen, geloof ik. Op http://www.bruna.nl staat ook nog een recensie, als ik het goed heb. Mocht je geïnteresseerd zijn, dan kan ik nog wel een krantenrecensie posten. De recensenten waren erg aardig voor me. Zelfs Arjan Peters had niks te mekkeren.
[Dit bericht is veranderd door Gasselich (op 25 augustus 2003 15:31:56).]
|
|
|
het zwarte gat
Vedette
Vak: Geen Seizoen Club Card
Posts: 2322
Reg.: 17 augustus 2002 |
Oke, daar ben ik blij ik om.
Interessant boek. Gokverslaving is een erg boeiend onderwerp. Misschien koop ik het nog eens als ik het ergens tegenkom in de winkel (over een paar jaar in de slegte, lekker goedkoop). Heb je toevallig dat artikel over pokerprofs in het Volkskrant Magazine van 9 augustus 2003 gelezen? Een aanrader voor een expert als jij, denk ik. Al zul je die scene wel kennen.
|
|
|
Drifter
Vedette
Vak: Geen Seizoen Club Card
Posts: 2329
Reg.: 1 oktober 1999 |
Ha, ik wachtte al op de sluikreclame! 
On the Road heb ik vorig jaar eens mee naar huis genomen omdat het zo'n huizenhoge reputatie heeft. Het onderwerp (en zeker de tijdsgeest) interesseren me zeer zeker, maar wat een saai boekje was dat! Het wezen van beweging bleek een eindeloze opsomming van plaatsen en mensen te zijn, waardoor een apathische hoofdpersoon schoorvoetend bewust niet zijn weg zoekt.
Doe me dan maar Owen Meanie, een prachtig verhaal dat pas in de laatste hoofdstukken onderuit gaat door een slappe ontknoping. Maar dan heb je er wel al honderden pagina's plezier aan gehad.
|
|
|
Gasselich
Vedette
Uit: Amsterdam
Posts: 2194
Reg.: 16 februari 2001 |
quote:
Heb je toevallig dat artikel over pokerprofs in het Volkskrant Magazine van 9 augustus 2003 gelezen?
Dat artikel heb ik gelezen, ja. Met die jongens speel ik niet. Pokeren heeft namelijk - als je het goed doet - niks met gokken te maken. En ik kan goed genoeg pokeren om te weten dat ik tegen deze gasten geen schijn van kans maak. Ik heb in mijn studietijd goed aan het pokerspel verdiend, maar toen speelde ik tegen mede-studenten die het spel minder goed beheersten dan ikzelf. Zo doe je dat. Je moet weten tegen wie je speelt, en je moet je beperkingen kennen. Amateurs die denken dat ze goed genoeg zijn om profs te verslaan, verdienen het om blutgespeeld te worden. Voor meer informatie, zie de film Rounders.
quote:
Ha, ik wachtte al op de sluikreclame!
Sluikreclame kun je het nauwelijks noemen... 
Ach, ik kan me goed voorstellen dat er veel mensen zijn die niks met On the road hebben. Natuurlijk, de hoofdpersoon staat niet al te sterk in zijn schoenen. Maar wat wil je? Hij is dolende - op zoek naar God, maar op reis met de Duivel.
[Dit bericht is veranderd door Gasselich (op 25 augustus 2003 15:54:42).]
|
|
|
het zwarte gat
Vedette
Vak: Geen Seizoen Club Card
Posts: 2322
Reg.: 17 augustus 2002 |
Rounders was toch die film met Matt Damon?
Ik heb vroeger regelmatig aan pot-toepen gedaan. Ik was geen verliezer, maar ook geen winnaar. Er was één jongen bij - een goede amateur in schaken - die er best veel geld mee verdiend heeft. Toen ik dat artikel las wist ik gelijk welke fout ik gemaakt heb; te veel bluffen wanneer het niet zo lekker liep. Die jongen die vaak won had overigens ook af en toe rare blufacties, maar hij sloot ze meestal winnend af.
Overigens was ons getoep niet te vergelijken met die professionals, want die letten op elke lichaamsbeweging. Wij speelden het puur voor de lol.
EDIT: ik ga even naar onze kleine bieb om een boekje te lenen. Ik zal straks meedelen welk boek het geworden is. ik heb nu nog geen flauw idee.
EDIT2: het wordt iets later. Bieb is pas vanavond open -> vakantieperiode. :dood :dood :kwaad
[Dit bericht is veranderd door het zwarte gat (op 25 augustus 2003 16:20:54).]
|
|
|
Rembrandt
Icoon
Vak: -
Posts: 5929
Reg.: 15 april 2002 |
Ha, hier nog een amateur-toeper. Heb er denk ik vroeger enkele tientjes in de maand mee verdiend. (oude guldens wel te verstaan)
Ik lees de laatste tijd weinig, te weinig. Ben nog wel begonnen in het laatste boek van Donna Tartt.
|
|
|
Baseman
Vedette
Uit: Geldrop
Vak: -
Posts: 2341
Reg.: 5 juli 2000 |
Ik kan niet echt zeggen dat ik favoriete boeken heb, ik heb zo ontzettend veel gelezen dat ik er niet zo een paar kan noemen. Boeken van Dean R. Koontz, Stephen King en Thea Beckman (jeugdherinneringen) zijn overigens altijd goed
Verder ben ik trouwens fan van boeken over WO II en de Vietnamoorlog...
PS: LOTR heb ik elk jaar wel een keer gelezen, dus die kan ik wel een favoriet noemen 
PPS: Hoe kan iemand bluffen bij pot-toepen ???
[Dit bericht is veranderd door Baseman (op 25 augustus 2003 16:37:52).]
|
|
|
Gasselich
Vedette
Uit: Amsterdam
Posts: 2194
Reg.: 16 februari 2001 |
quote:
Hoe kan iemand bluffen bij pot-toepen ???
Meer geld in de pot gooien?
|
|
|
het zwarte gat
Vedette
Vak: Geen Seizoen Club Card
Posts: 2322
Reg.: 17 augustus 2002 |
Als je goede kaarten hebt en je denkt dat je kunt winnen, kun je voor de pot gaan. Als je daadwerkelijk wint, krijg je de hele pot met geld. Verlies je, moet je de pot verdubbelen.
|
|
|
Baseman
Vedette
Uit: Geldrop
Vak: -
Posts: 2341
Reg.: 5 juli 2000 |
Ja ok, maar als je met slechte kaarten voor de pot gaat noem ik dat geen bluffen...eerder dom
|
|
|
het zwarte gat
Vedette
Vak: Geen Seizoen Club Card
Posts: 2322
Reg.: 17 augustus 2002 |
Voor de duidelijkheid, met iets minder goede kaarten voor de pot gaan noem ik bluffen. Wij deden ook vaak gewoon toepen, waar je wel echt kunt bluffen, dus dat heb ik een beetje meegenomen in mijn oordeel over mijn eigen en zijn blufkwaliteiten.
|
|
|
Deze topic is open.
