Gepost op 8 april 2006 om 12:46:22.

quote:

---

Feijenoord is een zéér zwakke club. De bestuursleden zijn omkoopbaar, de velden slecht, de tribunes wrak en de spelers zijn stuk voor stuk door drank ondermijnd.

U niet zonder aarzeling een goed seizoen toegewenst

Godfried Bomans, 1969

---

Gepost op 11 april 2006 om 16:04:35.

quote:

---

Peter schreef:

Dat was een mooi boek, inderdaad.

Vannacht gelezen, een boek voor Ajacieden die van het ultieme leedvermaak houden:

Hugo Borst: De Coolsingel bleef leeg

Het boek begint al goed met een citaat:

(...)

Wat volg is een jaar lang ellende en hilariteit, vanwege het abdurdisme ten top. Wat het des te leuker maakt in het siezoen 1995-1996 is de jacht op Ajax. Althans, de poging daartoe. Het is jaar dat Ajax superieur voetbalt, wat je ook merkt aan die heerlijke en pure frustratie van Feijenoorders als het op Ajax aankomt. Fantastisch om te lezen. Ontroerend is het ontslag van Van Hanegem, geweldig is de beschrijving van de beruchte 2-4 in de Kuip. Lees dit boek en je weet waarom het nooit wat zal worden met die club van Zuid

Maar ok, daar heb je dat boek niet voor nodig

---

Gepost op 17 april 2006 om 09:05:14.

quote:

---

AFCA Rood schreef:
Met verhalen van de harde kern van Twente, Utrecht, Ajax, Feyenoord, Den Haag, NAC, NEC, PSV en Groningen. Aanrader.

---

Gepost op 17 april 2006 om 10:21:48.

quote:

---

Peter schreef:

Dat was een mooi boek, inderdaad.

Vannacht gelezen, een boek voor Ajacieden die van het ultieme leedvermaak houden:

Hugo Borst: De Coolsingel bleef leeg

---

Gepost op 6 mei 2006 om 21:58:05.

quote:

---

In het begin waren we gelukkig’
Sean’s bloedmooie moeder (die ook voorkomt in Armistead Maupin’s Tales of the City) is een echte high society-dame die regelmatig Black Panthers en filmsterren ontvangt in haar gigantische penthouse ‘driehonderd meter hoog in de lucht, uitkijkend op San Francisco’. Sean’s raadselachtige vader – een vastgoedtycoon – neemt liever de helikopter dan de auto. Wanneer Sean, ‘het soort kind dat liedjes zingt voor zieke bloemen’, negen jaar oud is, scheiden zijn ouders en hertrouwt zijn vader met zijn moeders beste vriendin. Hun scheiding is wekenlang voer voor alle roddelbladen, mede door de excessieve eisen van Sean’s moeder. Sean’s leven spat uit elkaar. Zijn moeder vraagt hem samen met haar zelfmoord te plegen, maar besluit vervolgens vrede op aarde te stichten. (Sean ontmoet Indira Gandhi, Helmuth Kohl, Menachem Begin en de paus). Na terugkeer van de zoveelste wereldreis vraagt Sean zijn ouders weer bij elkaar te komen. Als dank wordt hij uit San Francisco verbannen en naar talloze kostscholen gestuurd, tot hij uiteindelijk ....

---

quote:

---

‘Een prestatie van epische proporties: afwisselend oprecht, absurd, toegeeflijk, vol zelfspot, mal en ontroerend. Van een lofzang op het skateboarden tot de perikelen van de high society, de ellende van de kostschool, de gevaren van nieuw geld en new age-praktijken. Deze memoires, geschreven met Proustiaans gemak, herinneren de lezer eraan – nee, laten hem zelfs opnieuw beleven – hoe het was om een getormenteerd kind te zijn en een nog meer getormenteerde puber. Dit boek is net zo hip en overweldigend teder als Dave Eggers’ Een hartverscheurend verhaal van duizelingwekkende genialiteit, en net zo beklemmend en overvol als David Foster Wallace’s Infinite Jest’ - Michiko Kakutani, The New York Times

‘Een schokkend openhartig verhaal. Ik kan me niet voorstellen dat hij ook maar een detail heeft weggelaten… Af en toe komt Wilsey over als een sympathiek figuur, iemand die je naast je zou willen hebben op kantoor. Meestal is hij echter volslagen kwaadaardig – hij kreeg zijn kamergenoot aan het huilen door het stapelbed te saboteren, waardoor de jongen op de grond stortte. En toch, precies als je begint te denken “weer een verhaal over een zielig klein rijk jongetje”, is er de reddende factor: de schijfstijl, die levendig, gedetailleerd en diepzinnig is, gevuld met verfrissende metaforen. Als mijn zoon ooit besluit me over de hekel te halen in zijn memoires, hoop ik dat hij het met net zoveel stijl doet als Wilsey’ - Publishers Weekly

---

Gepost op 7 juni 2006 om 08:25:29.

quote:

---

Philip Roth's new novel is a candidly intimate yet universal story of loss, regret, and stoicism. The best-selling author of The Plot Against America now turns his attention from "one family's harrowing encounter with history" (New York Times) to one man's lifelong skirmish with mortality. The fate of Roth's everyman is traced from his first shocking confrontation with death on the idyllic beaches of his childhood summers, through the family trials and professional achievements of his vigorous adulthood, and into his old age, when he is rended by observing the deterioration of his contemporaries and stalked by his own physical woes. A successful commercial artist with a New York ad agency, he is the father of two sons from a first marriage who despise him and a daughter from a second marriage who adores him. He is the beloved brother of a good man whose physical well-being comes to arouse his bitter envy, and he is the lonely ex-husband of three very different women with whom he's made a mess of marriage. In the end he is a man who has become what he does not want to be.

The terrain of this powerful novel -- Roth's twenty-seventh book and the fifth to be published in the twenty-first century -- is the human body. Its subject is the common experience that terrifies us all. Everyman takes its title from an anonymous fifteenth-century allegorical play, a classic of early English drama, whose theme is the summoning of the living to death.

---