Ajax Forums » Supporterscontact » The Movie Topic [Deel 4]

quote:
Drifter schreef:

Ik vond The Taking Of Pelham 123 ook best goed. Geen topper, maar ook niet zo knudde als Domino. Het grootste defect was het karakter van Denzel: veel te braaf en te saai. Naar het einde toe zat ik te supporteren voor de tegenpartij, maar die moest Amerikaans-moralistisch het onderspit delven. Verder niets te klagen: goed gemaakte maar weinig originele thriller.

Tsja misschien ben ik iets te stellig ook hoor, maar je laatste zin zegt het eigenlijk. Goed gemaakte maar weinig originele thriller. De pest is dat dat voor al zijn (recente) films geld, en daar heb ik dus wat meer moeite mee. Ik zal kennelijk nooit meer verrast worden door Tony Scott. Het kunstje van hem staat me nu zelfs een beetje tegen...

[Dit bericht is veranderd door BoudStyle (op 29 oktober 2009 18:27:52).]

Paranormal Activity....

Wanneer het echt allemaal authentiek is dan is het een echt beangstigende 'real-movie'...

Apart om de hele film te zien als zijnde 'gefilmd' door de 2 hoofdpersonen,stijl doet een beetje denken aan The blair Witch Project.

Moet je beslist kijken

quote:
stijl doet een beetje denken aan The blair Witch Project

Misselijk na afloop dus?

quote:
T-Bag schreef:

Paranormal Activity....

Wanneer het echt allemaal authentiek is dan is het een echt beangstigende 'real-movie'...

Apart om de hele film te zien als zijnde 'gefilmd' door de 2 hoofdpersonen,stijl doet een beetje denken aan The blair Witch Project.

Moet je beslist kijken

Maar het is nu eenmaal niet authenthiek, maakt dat de moeite nog steeds waard?
Heb gelezen dat de meningen op zijn zachts gezegd nogal uiteen lopen.

quote:
feniks schreef:

(...)

Maar het is nu eenmaal niet authenthiek, maakt dat de moeite nog steeds waard?
Heb gelezen dat de meningen op zijn zachts gezegd nogal uiteen lopen.

Yep,zeker de moeite waard en zou zeggen kijk de film,geef je eigen mening en baseer niet op anderen,waarvan zoals je zegt,de meningen nogal verschillen

quote:
T-Bag schreef:

Paranormal Activity....

Wanneer het echt allemaal authentiek is dan is het een echt beangstigende 'real-movie'...

Apart om de hele film te zien als zijnde 'gefilmd' door de 2 hoofdpersonen,stijl doet een beetje denken aan The blair Witch Project.

Moet je beslist kijken

Ik heb hem zojuist gezien en ik moet zeggen, zet het geluid hard en je zit af en toe echt ineens tegen het plafond.
Ik moest ook meteen aan Blair Witch denken.

Je kan nautuurlijk wel zien dat het een 'film' is, daar het geluid doorloopt en de camera van inkijkhoek veranderd. Dit kan dus niet mits door meerderen gefilmed (en dan bedoel ik niet de hoofdrolspeler en vriendin).

Desalnietemin, aanrader!

The Informant! is een hilarische film van Steven Soderberg waarin Matt Damon een klokkeluider met overgewicht speelt die prijsafspraken in de maïsindustrie aan de kaak stelt. Heerlijke op waargebeurde feiten gebaseerde film waarin zowel het publiek als bepaalde rollen in totale verbijstering naar Damon kijken.

A Perfect Getaway is zo'n thriller die geheel onterecht door de mazen van het net glipt als je niet stevig in de gaten houdt wat er in de bioscoop valt te scoren. Te weinig grote namen, niet opvallend genoeg als genrefilm, te weinig marketingbudget. Maar vergis je niet: dit is een dikke aanrader.

Het uitgangspunt stelt op zich niet veel voor: een koppel is op reis in de jungle, komt verschillende andere groepen mensen tegen en begint te vermoeden dat er zich een moordenaar tussen bevindt. Maar wat deze film met kop en schouders boven andere slashers uit laat steken, is de achteloze intelligentie waarmee het in elkaar gezet is.

Post-modern griezelen met grappen die, net als in Scream maar dan subtieler, tegelijk de draak met het genre steken. Twee geweldige hoofdrollen van Steve Zahn en Timothy Olyphant. Het weelderige landschap van Kauai, Hawaii. De isolatie. De langzaam toenemende drukkingskracht van de natuur, ... A Perfect Getaway is niet alleen erg spannend, maar daarboven ook nog eens fun, fun, fun. Goed voor een koude herst/winteravond!

[Dit bericht is veranderd door Drifter (op 2 november 2009 21:45:04).]

Ik zat me al een tijdje te verheugen op 500 Days of Summer. Niet alleen omdat ik sinds Brick een grote fan ben van Joseph Gordon-Levitt, maar ook omdat een sympathieke rom-com er altijd wel in kan tussen het zwaardere werk. Helaas is het een teleurstelling geworden. Niet alleen omdat de fragmentarische structuur het ritme uit de film haalt, omdat Zooey Deschanel de vrouwelijke hoofdrol niet kan dragen, omdat er sinds Vanilla Sky geen film was die zwaarder op zijn soundtrack leunde om emoties over te brengen, en omdat de filosofische voice-over niets toevoegt.

Nee, het grote probleem was dat 500 Days of Summer me volstrekt koud liet. Niet oprecht genoeg om affectie of verdriet over te brengen, niet slim genoeg om intellectueel te boeien. Dit is Annie Hall met Juno in de hoofdrol, maar dan zonder de spitse dialogen en met te gemakkelijke doelwitten (wenskaartschrijvers?). Mijn excuses aan alle fans maar hier werd ik warm noch koud van: 500 Days of Summer duurde er 499 te lang.

Als ex-Star Wars nerd zal ik altijd een plekje in mijn hart hebben voor sci-fi. Maar dan wel échte sci-fi waarin een concept verweven zit (Blade Runner), niet gewoon ontploffende machines (Transformers). Ik had dus redelijk veel hoop voor Surrogates, het nieuwe Bruce Willis vehikel. En eerlijk is eerlijk, het is niet tegengevallen.

Bruce speelt een politieagent in een wereld waarin mensen thuis op hun bed blijven liggen en een op afstand bediende robotkloon van zichzelf de straat op sturen. Misdaad bestaat niet echt meer, en als er iets gebeurt is er slechts een kloon als slachtoffer. Maar vanzelfsprekend gaat er iets fout, vallen er echte doden, en moet Bruce de rommel gaan opruimen.

Het ziet er allemaal mooi uit, met een speciale vermelding voor al de mooie damesrobots (elke vrouw kiest vanzelfsprekend voor een fotomodel als kloon). Bruce zelf is echt een dagje ouder aan het worden maar is nog steeds sympathiek genoeg om een film te trekken. Het centrale complot is weinig origineel, maar voldoende om de aandacht vast te houden. Het enige dat misloopt, zijn de actiescènes. In een sci-fi moet er toch echt iets meer te bedenken zijn dan een shoot-out en een autoachtervolging.

Niettemin, aangenaam anderhalf uur verloren aan deze onzin.

quote:
Drifter schreef:

Ik vond The Taking Of Pelham 123 ook best goed. Geen topper, maar ook niet zo knudde als Domino. Het grootste defect was het karakter van Denzel: veel te braaf en te saai. Naar het einde toe zat ik te supporteren voor de tegenpartij, maar die moest Amerikaans-moralistisch het onderspit delven. Verder niets te klagen: goed gemaakte maar weinig originele thriller.

Hiermee beschrijf je The Taking Of Pelham 123 precies zoals ik het heb bekeken. Van een Washington verwacht je wat meer pit en spanning en dat was hetgeen ik verwachtte voor ik de film keek. Ook alles eromheen (Washington & Travolta) werd overhyped, dus deed het me doen besluiten om de bioscoop bij de premiere te bezoeken. Juist door alle hoge verwachtingen viel de film mij tegen en naar het einde toe zat ik ook voor de tegenpartij te supporteren. Inderdaad allemaal wel goed gemaakt, maar toch wat braafjes. Nee, de film kon me niet helemaal vasthouden.

Verder nog Terminator Salvation gezien. Ik had er redelijk hoge verwachtingen van gezien de voorgaande delen, maar na het zien bleek het een zure tegenvaller. Ik vond het 't dan ook niet waard om deze in de reeks van de klassieke Terminator te plaatsen. Allemaal leuk en aardig om er zoveel actie en special-effects in te stoppen, maar op de een of andere manier kon het mij niet boeien. Als losstaande film had het er nog wel redelijk mee door kunnen gaan. Het is dus weer typisch voortborduren op een bestaande film die een goede naam heeft gezet.

Gemengde gevoelens bij This Is It, de ongeplande zwanenzang van Michael Jackson. In de eerste shots zag hij er akelig mager en hulpeloos uit, dus vreesde ik dat dit een lijdensweg zou worden. Maar de songs zijn zo sterk, het visueel spektakel is zo overtuigend en Jackson playbackt zoveel, dat het allemaal nog prima meevalt. Tijdens Beat It zat ik lichtjes te rocken en bij Billie Jean moest ik me weerhouden om niet te vingerknippen in de bioscoop. Earth Song blijft een draak en bij andere passages waarin de man minder danst en meer zingt (I Just Can’t Stop Loving You) valt op hoe zwak en bevend Jacko zingt. Het enthousiasme van zijn dansers en muzikanten ontroert daarom des te meer.

Wat blijft er naast de muziek van deze film over? Een paar geweldige passages waarin Jacko iedereen de les leest over hoeveel maten er in de betrokken song moeten en hoe snel de akkoorden gespeeld moeten worden. De muzikant komt er even tot leven. Maar in de weliswaar liefhebbende maar toch paternalistische toon van de concert'regisseur' hoor je duidelijk dat Jacko de artiest is vervangen door Jacko de dolende popgeschiedenisfiguur. Ik heb hem nooit live gezien en heb daar misschien spijt van. Dat ik deze film heb gezien, alhoewel ik ernaartoe ben gesleurd, spijt me niet. Maar niemand maakt mij wijs dat MJ ze in de laatste jaren van zijn leven ze allemaal op een rijtje had. Hoe dan ook, This Is It en meer komt er niet. Doe ermee wat je wil.

Vinden jullie 2012 ook zo ontzettend tegenvallen?

Is de grote film van dit moment, zeggen ze, vindt hem erg slecht.

[Dit bericht is veranderd door zlatan-online.nl (op 20 november 2009 16:57:23).]

Aanraders op het IDFA? Ik ben vandaag naar Israel Ltd, The Biggest Mall in the World en Bogotá Change geweest. Vooral eerstgenoemde is een juweeltje dat in mijn ogen door de organisatie en publiek (gezien de programmering en het bezoekersaantal vanmiddag) onterecht onderschat wordt.

Israel Ltd. legt in een drieledig portret van Noord-Amerikaanse kinderen die een jeugdkamp in Israel bezoeken op ontluisterende wijze de Zionistische lobby van de huidige machthebbers in Israel bloot. Heel knap gemaakt.



Later deze week ga ik in ieder geval nog naar The Red Chapel, Cowboys in India en Eyes Wide Open. Iemand nog andere suggesties?

[Dit bericht is veranderd door Hendrix (op 23 november 2009 17:47:00).]

quote:
zlatan-online.nl schreef:

Vinden jullie 2012 ook zo ontzettend tegenvallen?

Is de grote film van dit moment, zeggen ze, vindt hem erg slecht.

Ik heb me prima vermaakt. Het was wel een typisch verhaal, maar ik heb genoten van de indrukwekkende special effects.

quote:
Hendrix schreef:

Aanraders op het IDFA? Ik ben vandaag naar Israel Ltd, The Biggest Mall in the World en Bogotá Change geweest. Vooral eerstgenoemde is een juweeltje dat in mijn ogen door de organisatie en publiek (gezien de programmering en het bezoekersaantal vanmiddag) onterecht onderschat wordt.

Israel Ltd. legt in een drieledig portret van Noord-Amerikaanse kinderen die een jeugdkamp in Israel bezoeken op ontluisterende wijze de Zionistische lobby van de huidige machthebbers in Israel bloot. Heel knap gemaakt.
Later deze week ga ik in ieder geval nog naar The Red Chapel, Cowboys in India en Eyes Wide Open. Iemand nog andere suggesties?

Als je Israel Ltd. hebt gezien, dan is Jaffa, The Orange's Clockwork ook zeker de moeite waard.
Interessante invalshoek op zijn minst.

[Dit bericht is veranderd door BoudStyle (op 25 november 2009 21:13:21).]

quote:
BoudStyle schreef:

(...)

Als je Israel Ltd. hebt gezien, dan is Jaffa, The Orange's Clockwork ook zeker de moeite waard.
Interessante invalshoek op zijn minst.

Helaas was daar de laatste voorstelling al van gepaseerd. Van de overige documentaires die ik nog heb gezien vorige week is vooral The Red Chapel een werkelijk fan-tas-tische film. Het op het eerste gezicht absurde plot levert een veelvoud aan hilarische momenten op, maar stelt het publiek en de betrokkenen ook voor morele dilemma's. Acteur Jacob Nossel was aanwezig en ontving een oprecht applaus voor zijn getoonde moed tijdens misschien wel het meest aangrijpende moment van de film, de principiele weigering tot salueren tijdens een massale parade ter meerdere eer en glorie van de grote leider van de Noord-Koreaanse volksrepubliek, Kim Il Jong.

De trailer spreekt voor zich. Ik kan hem iedereen hier aanraden, werkelijk briljant.

Wie is er allemaal van plan om dit jaar met een top 10 voor 2009 te komen?

Ik.

AntiChrist van Lars von Trier... zéér bijzondere psychologische 'thriller'. battle of the sexes @ maximum! 1 a 2 keer ff wegkijken, dan is er niks aan de hand. prachtige zwart-wit poëzie aan begin en eind. en prima plot met versnelling in het laatste kwart. wát een maf wijf... enjoy!



[Dit bericht is veranderd door ElSalvador74 (op 2 december 2009 11:43:11).]

Gisteravond ook gezien en inderdaad, zeer bijzonder. Het middenstuk neigt echter naar het saaie. Wel erg mooi gefilmd allemaal zeg. Schitterend intro. De duizend en een symbolische verwijzingen die erin verstopt zitten schreeuwen om het nog een paar keer opnieuw bekijken.

'chaos reigns'...dit verwoordde de onderhuidse spanning nog het meest.



[Dit bericht is veranderd door Sirius (op 5 december 2009 19:13:12).]

Vandaag gaat de blockbuster Avatar van James Cameron in premiere, ik moet zelf zeggen dat ik van de trailer niet bepaald trek krijg om deze film te gaan zien. Wat denken jullie?Gaat deze film zijn enorme budget terug verdienen?

Avatar gaat hier volgende week pas in première. Vandaag zijn wel Brothers en Law Abiding Citizen in première gegaan. Moet zeggen dat ik naar alle drie de films uitkijk. Slechter dan Ninja Assasin - hoe vermakelijk die film ook is - kunnen ze in mijn ogen niet zijn.

Ik heb me prima vermaakt bij Ninja Assassin vandaag. Goeie trash is nooit slecht.

Precious is een aardig urban drama over een tienermoeder met flink overgewicht die door haar ouders kort en klein wordt gehouden op de meest gruwelijke manier die er bestaat. Het is een film uit de Oprah-stal en dat is goed te merken ook. het werkt, bij mij, maar ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die het lachwekkend vinden.

Paranormal activities is de nieuwe Blair Witch Project, alleen een stuk beter en een stuk minder irritant. Je moet er wel mee in willen gaan. Vermakelijk, soms best eng.

Funny People is de laatste van Judd Apatow, bekend van komedies als Knocked Up en Superbad. Adam Sandler en Seth Rogen spelen twee 'comedians', de ene succesvol en de andere nog aan het begin van zijn loopbaan. Maar als de eerste met een terminale ziekte begint te worstelen, verandert het evenwicht tussen de twee. Een komedie is het niet, een dramatische film ook niet. Veel te lichtig voor zijn onderwerp en uiteindelijk niet meer dan een (te) lange film over een lastige man die vrede met zijn omgeving probeert te sluiten.