Ajax Forums » Supporterscontact » The Movie Topic [Deel 4]

Op het vliegtuig:

You Don't Mess with the Zohan

IK zal eerlijk zijn: ik heb een zwak voor Adam Sandler. Ik weet dat het geen hoogstaande komedie is, maar Happy Gilmore heeft mij meer aan het lachen gebracht dan het verzamelde werk van Judd Apatow. The Zohan zag er op de posters iets te 'gay' voor me uit, dus ik zag de film uiteindelijk pas op een lange vlucht. Geen spijt van gehad! Er zitten een aantal fijne grappen in en het verhaal boeit genoeg om ze aan elkaar te rijgen. Geweldige cinema is het niet, maar erg entertainend zeker wel!

Journey to the Center of the Earth

Losjes gebaseerd op het geweldige boek van Jules Verne, maar niet even innemend. Het verhaal draait hier rond een wat dromerige wetenschapper die samen met zijn neefje en een lokale femme fatale de weg kwijt raakt in een diepe grot. Daar komen ze allerlei enge beesten tegen zodat je een half uur diep in de film in een mengsel van Jurassic Park en Indiana Jones betrokken raakt. Dit is er in eerste instantie toch een voor kinderen en kinderlijke mensen. Wellicht verklaart dat waarom ik me er toch wel mee amuseerde...

[Dit bericht is veranderd door Drifter (op 30 november 2008 09:09:23).]

Young at Heart is een documentaire. Saai? Droog? Hell -fucking- no. Het openingsbeeld laat een groep zeventig en tachtigjarigen zien die een koor-versie van een hit van The Clash zingen. Daarna ontvouwt het verhaal zich langzaam: een groep senioren hebben een koor gevormd en banen zich nu al zingend weg door werk van The Clash, The Ramones, Coldplay, Sonic Youth en dergelijke.

De band heet Young at Heart en zit vol levenslustige bejaarden die hun soms al gevorderde leeftijd (eentje is over de negentig!) hebben ingeruild voor een figuurlijke vetkuif en leren jas. Aanvankelijk werkt dat allemaal zeer aanstekelijk en wie de groep door I Wanna Be Sedated ziet razen, moet al van fluisterasfalt gemaakt zijn om niet van de eeuwige jeugd te dromen.

Dromen zijn helaas niet bestand tegen de realiteit en in het volgende luik van de film komt de realiteit aankloppen. Op korte tijd overlijden twee van de zangers en de documentaire switcht van vreugde naar verdriet. Een prachtige scene die daarop volgt zegt veel over rouwverwerking: in een gevangenis nemen de groepsleden afscheid van hun overleden maat en het naakte verdriet wordt ogenblikkelijk herkend door de aanwezige Zware Jongens.

Tenslotte mag de cirkel rondgemaakt worden en de catharsis volgt tijdens het eerste grote optreden van de tournee. Na een hilarisch I Feel Good (J. Brown) komt de op geleende tijd levende ex-ster van het koor op het podium om afscheid te nemen van zijn vrienden voor hij zich permanent terugtrekt voor zijn eigen laatste weken. Het ritme wordt voorzien door zijn beademingsapparaat.

"And the tears come streaming down your face - When you lose something you can't replace - When you love someone but it goes to waste - Could it be worse - Lights will guide you home - And ignite your bones - And I will try - To fix you". Chris Martin (Coldplay) had nooit kunnen vermoeden welke lading zijn wollige tekst zou aannemen in de mond van een oude man met een houten stoel en een microfoon.

Young at Heart is een emotionele uppercut over leven, dood en de muziek ertussenin.

[Dit bericht is veranderd door Drifter (op 1 december 2008 07:58:41).]

Quantum of Solace breidt een vervolg aan de alom geprezen "nieuwe Bond" die Daniel Craig neerzette in Casino Royale. Het vervolg is helaas op bijna alle vlakken minder: de actie oogt schokkerig en onoverzichtelijk, de slechterik is weinig origineel, de Bond-girl schiet tekort en Bond zelf komt slechts sporadisch tot leven (vooral in de interacties met M).

De plot is weer standaard 007: veel locaties, een duivels plan, een autoachtervolging of twee, en flink wat vuurwerk op het einde. Niks mis mee, maar niet de frisse wind van Casino Royale. Basic Bond!

Die Welle
Ik sluit me aan bij Drifter.

Twilight
Heerlijke tergend langzame verfilming van een soort jeugdboek, heb ik begrepen. Late jeugd, dan. Onheilspellend landschap, veel mist en regen, bossen, bergen, Indianenlegendes, gekwelde jongeren, puberhormonen, mooie filmmuziek en redelijk acteren. Moet een vervolgserie worden, best amusant.

Entre les murs
Mooie, deels geacteeerde, deels geïmproviseerde film over een klas 12/14-jarigen in Frankrijk. De leraar Frans en zijn klas staan centraal. Heerlijke film over de frustraties van leraren, vroegrijp pubergedrag, de problemen die er nu op scholen zijn, etc. De Chinees in de klas is écht grappig! je herkent na verloop van tijd wie zal uitgroeien tot wat. Wat een ettertjes zitten er in sommige klassen, zeg

Changeling
De nieuwe film van Clint Eastwood gaat over een getormenteerde vrouw (Angelina Jolie), van wie het zoontje spoorloos verdwijnt. Ondanks zijn trage verloop een naarmate de film voortgaat aangrijpende en spannend verhaal over hoop, teleurstelling, valse hoop en steun. Angelina pas perfect in een film die zich in de mid-jaren twintig afspeelt. Eastwood is een prima regisseur.

Pride and Glory is een inktzwarte politiethriller waarin Ed Norton revanche neemt voor zijn matioge acteerprestaties in The Incredible Hulk. Het verhaal gaat, traditiegetrouw, over corruptie bij de politie, maar de wijze waarop het verhal verteld wordt en de acteerprestaties van de protagonisten zorgen ervoor dat je deze film gerust een bovengemiddelde politiethriller mag noemen. Sterke film dus, je zit de twee uur vanaf het begin van het eind op het puntje van je stoel.

Wat een bagger-clichézooi komt er van Hollywood uit de laatste tijd. De beste films worden allang niet meer in de VS gemaakt, maar vooral in Europa. Zo stuitte ik op een juweeltje van een horror/thriller movie van Engelse makelij: Eden Lake. Wat een gigantische topper is dit. Wat een contrast met de lading slechte horrorfilms die de laatste tien jaar in de VS worden gemaakt: allerlei onrealistische vage shit over rare monsters en aliens wat alleen nog kleine kinderen van onder de 6 angst in boezemt. Neej, Eden Lake dan: een keiharde, rauwe, realistische horrorfilm (of is het eigenlijk drama/romantiek?) zonder enig meededogen voor de kijker: op het puntje van je stoel zal je zitten en je komt er - al hunkerend naar een adempauze - niet meer vanaf. Het is van een rauwheid die ik sinds ''Hard Candy'' niet meer heb gezien.

De manier waarop het is gefilmd zorgt ervoor dat je volledig meeleeft met de hoofdpersonages. De regisseur speelt met je gevoelens en draait nog eens extra de duimschroeven aan wanneer hij dat wilt. Laat je niet weerhouden door de kinderen die in deze film een prominente rol spelen. Dat zegt niets. Bovendien worden de rollen subliem gespeeld. Vooral de rol van de gangleider is echt subliem. Meer van dit soort films a.j.b. Verreweg de beste horror die ik de laatste jaren heb gezien.

quote:
Twilight
Heerlijke tergend langzame verfilming van een soort jeugdboek, heb ik begrepen. Late jeugd, dan. Onheilspellend landschap, veel mist en regen, bossen, bergen, Indianenlegendes, gekwelde jongeren, puberhormonen, mooie filmmuziek en redelijk acteren. Moet een vervolgserie worden, best amusant.

Oef, valt dan wel tegen van je. Wat een slechte film is dit zeg. Je bent boven de 40 toch? Dit is een hele slechte Highschool tienermeisjes-film; als je 'm ontkleedt van al die zogenaamd ''cameragenieke'' fratsen blijft er niets anders over dan iets wat op een hele foute tienerserie op Jetix lijkt. En dan heb ik het nog niet eens over de ruwe verkrachting van het vampire-genre. Het verhaal is bovendien nietszeggend en de hoofdrolspelers zijn flets en clichématig. Absoluut nietszeggend, maar hij schijnt populair te zijn onder tienermeisjes...

[Dit bericht is veranderd door een schaap - 2 jaar later (op 20 december 2008 05:02:35).]

quote:
Je bent boven de 40 toch?

Nog lang niet. Ik hou van films die langzaam zijn en iets unheimlichs hebben. Mist, regen en bergen enzo. Deze had dat, vandaar.

Waltz with Bashir
Is een getekende documentaire waarin het vullen van gaten in het geheugen van een inmiddels afgezwaaide Israelische soldaat centraal staat. Via gesprekken met oude strijdmakkers (waaronder één die in Nederland woont, waar hij twee keer bij op bezoek gaat), een psych en een journalist komt hij waar hij zijn moet: zijn herinneringen aan een afschuwelijk bloedbad dat Libanese falangisten in de vroege jaren tachtig aan hebben gericht in twee palestijnse vluchtelingenkampen. Indrukwekkende geanimeerde film, waarin 'This is not a lovesong' je even doet swingen en tegelijkertijd een film die je op het laatst een keiharde stomp in je maag geeft.

http://www.waltzwithbashir.com


Vicky Christina Barcelona
Woody Allen heeft hiermee een van zijn beste films van deze eeuw gemaakt. De film gaat over twee Amerikaanse studentes, beste vriendinnen, die elkaars volledige tegenpool zijn. Ze brengen de zomer door in Barcelona, op uitnodiging van een familielid en maken kennis met een getormenteerde, charmante en levenslustige schilder die hun levens op zijn kop zal zetten, voorgoed. Vermakelijk, uitdagend en sexy. de mooie beelden van Barcelona en de scene waarin Penelope Cruz en Scarlett Johansson iets met elkaar doen zijn prima bonussen.

http://www.vickycristina-movie.com

Australia
Ergens volgende week maak ik een top-15 met beste films van dit jaar en deze krijgt er zéker een plek in. Een typische Baz Luhrmann-film, met veel bombast, meeslependheid, leuke grappen en waarlijk fan-tas-ti-sche beelden van de binnenlanden van Australië. Drifter, ik snap nu helemaal waarom je er blijft.

http://www.australiamovie.net

Ik kijk niet zoveel films meer de laatste tijd, maar vond even een gaatje om The Bourne Ultimatum te bekijken die ik hier al een tijdje had liggen.

Nu vond ik de Bourne films vrij aardig, ze keken lekker weg dus dacht kijk deel 3 ook maar even.

Nou heb op het puntje van mijn stoel gezeten de hele film lang, veel beter dan verwacht en een heerlijk deel 3. Wat een actie, eigenlijk de hele film door er kwam geen eind aan.

Voor diegene die de eerste 2 delen gezien hebben zou ik zeggen laat dit deel niet liggen.

Iemand die weet of er nog meer delen gaan aankomen?

[Dit bericht is veranderd door ArenA (op 21 december 2008 22:19:40).]

quote:
ArenA schreef:

Ik kijk niet zoveel films meer de laatste tijd, maar vond even een gaatje om The Bourne Ultimatum te bekijken die ik hier al een tijdje had liggen.

Nu vond ik de Bourne films vrij aardig, ze keken lekker weg dus dacht kijk deel 3 ook maar even.

Nou heb op het puntje van mijn stoel gezeten de hele film lang, veel beter dan verwacht en een heerlijk deel 3. Wat een actie, eigenlijk de hele film door er kwam geen eind aan.

Voor diegene die de eerste 2 delen gezien hebben zou ik zeggen laat dit deel niet liggen.

Iemand die weet of er nog meer delen gaan aankomen?

Ik ben het volledig met je eens. Als ik het me goed herinner waren Peter en Drifter niet echt gecharmeerd van de derde Bourne, maar ik vond het ook echt een goedgemaakte snelle spannende actiethriller. Volgens mij was de opzet dat het bij drie films zou blijven, maar is er inmiddels een script voor een volgende. (Of een idee, ze willen een ander Ludlum verhaal aan Bourne koppelen, dacht ik gelezen te hebben)

Zojuist gekeken:
Gran Torino
Verenigde Staten
Actie / Drama
116 minuten

geregisseerd door Clint Eastwood
met Clint Eastwood, Bee Vang en Ahney Her

De racistische oorlogsveteraan Walt Kowalski komt erachter dat zijn Aziatische buurjongen het voorzien heeft op zijn kostbare bezitting, een 'Gran Torino' uit 1972. Kowalski probeert hem te hervormen.

Mooi actie/drama met een vleugje humor over de norse Eastwood. Eastwood zet met Walt Kowalski een Oscar-waardig karakter neer in deze rustig opgebouwde film. Zijn aziatische buurjongen Tao, vind ik dan wel weer minder neergezet door Bee Vang.

8,5

Ik heb Australia met zeer gemengde gevoelens bekeken. Het was echt mijn bedoeling om me mee te laten slepen door wat was aangekondigd als een ouderwets avonturenepos. Maar wat moet je dan als je 15 minuten ver in de film zit en regisseur Baz Luhrmann de helft van de trucjes van zijn (eigen) post-moderne stijl al heeft gerecycleerd, met als dieptepunt de kangoeroegrap (Adam Sandler-nivo?).

Gelukkig krijgt het verhaal na een half uur een nieuwe start en dan begint het ergens op te lijken. Er komt een plan (1500 runderen door de woestenij drijven), een ploeg (het gebruikelijke aimabele zootje ongeregeld), en een setting (de Australische outback met een sterrol voor de Bungle Bungles). Dat verhaal loopt een ruim uur. Daarna komt een intermezzo en vervolgens begint een nieuwe plotlijn. Van te voren had ik daar veel slechts over gelezen maar mij stoorde het niet. Helaas wordt die laatste verhaallijn wel te lang uitgerokken.

Nicole Kidman is niet groots, maar ook niet slecht; Hugh Jackman is iets beter maar hij zet geen Han Solo, Butch Cassidy of John McClane neer. Het aborginal jongetje Nullah is het echte hart van de film, maar dankt dat meer aan zijn grote ogen dan aan zijn acteerprestaties.

Kortom, de cynicus heeft weer van alles te zeiken, maar de romanticus heeft zich eigenlijk best vermaakt. De twee dames die een stukje verder van ons zaten snotterden zelfs vrolijk het laatste half uur vol. Australia is dus zeker niet slecht, maar om echt groots te zijn, was er meer hart, meer oprechtheid nodig geweest. Helaas ben je daarvoor bij kitschy valskikker Luhrmann niet aan het juiste adres.

[Dit bericht is veranderd door Drifter (op 25 december 2008 08:36:27).]

Goed, het is weer tijd voor het lijstje. Ik ga in de komende week vast nog wel eens naar de bios, maar dat zal geen top-15 notering opleveren, vermoed ik. Er komt geen 'slechte films', want op hancock en The Love Guru na heb ik weinig écht slechte films gezien. 78 films in de bios gezien (leve de Pathe Unlimited card), waarvan 1/3 in het filmhuis. Ik zal alleen nieuwe films opnemen, niet de Bergman-films en de Hitchcock die ik dit jaar op groot doek heb gezien. Hier mijn:

Top-15 van 2008

Ik begin met een eervolle vermelding. You, the living (Du levande) is een zweedse film over mensen in alledaagse situaties met al hun vreugde, verdriet en pijn. Ik heb serieus een paar keer willen bulderen van het lachen, maar het enige dat me tegenhield was de volle zaal.

15) Amazing Grace

Ioan Gruffudd speelt William Wilberforce, abolitionist en, zoals we nu zouden zeggen, vroege socialist. Samen met William Pitt probeert hij een wet door het parlement te halen waarmee de slavernij wordt afgeschaft. Mopoie film met veel Britse karakteracteurs. En je kent meteen de achtergrond van het lied 'Amazing Grace'.

14) Cordero de Dios

Hoe de Argentijnse Junta in familielevens heeft ingegrepen zie je in deze film. Een dochter verbreekt het contact met haar vader en vlucht naar Frankrijk, maar op een dag komt het bericht dat hij ontvoert is. Een film over haat en liefde.

13) Hoppet

Oké, een Zweedse kinderfilm. Maar wel een kinderfilm die uitermate intelligent gemaakt is en daardoor ook geschikt is voor volwassenen.

12) Before the devil knows you’re dead

Sidney Lumet kan het nog. Hij laat Ethan Hawke, Albert Finney en Philip Seymour Hofman schitteren in een misdaadfilm die eigenlijk een familiedramadrama is. Gewetenloosheid, schuld, gewin en een gebrek aan compassie.

11) There will be blood

There will be blood is een epos over Geloof. Geloof in God of Geloof in geld en macht. Uit het einde blijkt een cynisch standpunt, maar het is wel een film die je aan het denken zet over zaken achter het façade.

10) Mamma Mia!

Oké, stenig me maar. De mensheid zal eeuwig verdeeld zijn in Mamma Mia!-haters en degenen die de film als een soort vitaminepilletje zien. Ik ben er één van die laatsten.

09) Rocknrolla

Beste film van Guy Richie so far, als je het mij vraagt. Goed, hij herhaalt zijn kunstje, maar deze keer was de click er echt. Leuke misdaadcomedie over een schilderij en de terugkeer van een verloren zoon.

08) Vicky Christina Barcelona

In mijn recensie van een tijdje terug was ik Javier Bardem vergeten te noemen. Bij deze alsnog. Deze veelzijdige Spaanse acteur zal nog vaak op het witte doek te zien zijn.

07) In the Valley of Elah

Ook al is het een thriller, het is ook een film over rouwverwerking. Tommy Lee Jones en Susan Sarandon verliezen hun zoon, een soldaat. Hij sneuvelt alleen niet in Irak.

06) Australia

Meeslepend epos, vooral bedoeld voor romantici die als ze erdoor gegrepen worden kritiekloos kunnen blijven. Daarom staat hij bij mij op 6. Bij mij werkt zoiets.

05) Der Baader-Meinhof Komplex

Aangrijpende en indringende film over terrorisme, hoe terroristische gedachten tot stand komen, groeien en tot uiting komen.

04) Miglo fratelli es figlio unico

Net als La meglio gioventu is deze film een persoonlijk drama, verwoven met de geschiedenis van het lanbd, in dit geval Italië. Politiek en broederschap, zonder vals sentiment.

03) The Dark Knight



Laten we wel zijn. Deze film is één groot actiemoment, een orkaan. Het oog van de orkaan is de Joker. Heath Ledger nam afscheid met een halve oerknal.

02) Boy A



Boy A zou verplichte kost moeten zijn voor iedereen die een bepaalde vorm van macht heeft. Ik heb nog nooit zo'n indringende film gezien over schuld en resocialisatie.

01) Into the wild



Into the wild is mijn film voor 2008. Niet alleen omdat hij aangrijpend is, maar ook omdat hij een van de grootste waarheden ooit op een treffende manier laat zien: het is de reis, niet de bestemming.

[Dit bericht is veranderd door Peter (op 28 december 2008 01:00:33).]

Trouwens: ik wil in 2009 toch meer in filmhuizen gaan zien. Al was het maar voor de sfeer In Rotterdam heb je Lantaren/Venster, wat gewoon een halve kroeg is. Vind ik toch leuker dan een kale hal.

[Dit bericht is veranderd door Peter (op 25 december 2008 17:19:33).]

Voor de filmkenners: wat vonden jullie van 'Passengers'?

Gisteravond de film Stardust gekeken. Een fantasy / avonturen film uit 2007.

Vooraf had ik niet extreem hoge verwachtingen van deze film. Achteraf kan ik alleen maar zeggen dat het een erg leuke film is. Robert De Niro zet ook nog even een leuk rol neer als 'piraat'.

http://www.moviemeter.nl/film/38115

quote:
12) Before the devil knows you’re death

Dead. Dat ja Mamma Mia erin zet, is ook wel een zware klap voor je geloofwaardigheid.

Niet echt een heel groots jaar voor mij op het vlak van film. Ik heb er redelijk wat gezien, maar heb mijn kijkbuis-aandacht misschien iets verlegd naar tv-series, waardoor er wel een paar tussen de mazen van het net zullen zijn geglipt. De beste 12 voor mij:

12. Juno Frisse indie film met spitse dialogen en leuke karakters, maar iets te veel omhooggeschreven in de pers

11. Persepolis Geweldig experiment om aan te tonen dat je met een zeer eenvoudige tekenfilm toch grote thema's kan bespreken

10. The Spiderwich Chronicles Beste fantasy sinds LotR en bakken onderhoudender dan crappy big budgets als Eragon of Narnia

9. Cloverfield In New York No One Can Hear You Scream. Had makkelijk kunnen sucken, maar deze gehypete film vervulde de marketingbelofte.

8. Speed Racer Misschien mede dankzij de lage verwachtingen, maar de kleurige LSD-kater waar ik mee achterbleef, leidde niet tot spijt over de bizarre trip.

7. The Take Thriller of Psychologisch Drama? Gewoon een uitstekend en rauw verhaal over de gevolgen van een gewelddadige overval...

6. The Dark Knight Alweer overgewaardeerd, maar wel goed, mede danzij de rol van Heath Ledger. Alleen helemaal geen top 25 IMDB materiaal waard.

5. Young At Heart De maagstomp van het jaar wordt dit keer uitgedeeld door een docu over een koor van bejaarden met een oeuvre vol punkrock.

4. I’m Not There Voer voor Dylan fanaten die kunnen genieten van het merendeel van de film en slechts het laatste kwart moeten vergeten.

3. Into The Wild Romantische zielen en zelfdestructie: het blijft een geweldig onderwerp. Zeker in de handen van Sean Penn en Eddie Vedder, die beiden wel iets weten over het onderwerp.

2. In Bruges Beste film over doodgaan sinds Jacob's Ladder?

1. Le Scaphandre et le Papillon Beste film over doodgaan sinds Jacob's Ladder?

Verder heb ik ere en paar nog niet kunnen zien die wellicht een kans zouden maken als ik de besprekingen moet geloven: Waltz With Bashir – Entre Les Murs - Vicky Cristina Barcelona – Gomorra, …

Tenslotte mijn teleurstellingen van het jaar: There Will Be Blood (pretentieus), No Country for Old Men (best aardig maar tegenvallend door de enorm overgewaardeerde besprekingen), The Incredible Hulk (boring!) en Blindness (geweldig concept, waardeloos uitgewerkt).

[Dit bericht is veranderd door Drifter (op 29 december 2008 01:09:57).]

Ik zag 'het' niet bij I'm Not There. Wat vond je er dan precies goed aan, Drifter? Ik heb me kapot verveeld.

En ik zat toch juist toen in m'n Bob-Dylan-luister-periode .

Zie hier. Overigens kunnen meningen wel veranderen, soms vind ik een film direct na het bekijken geweldig en ben ik hem drie maanden later al vergeten, en soms gebeurt precies het tegenovergesteld. Maar bij I'm Not There bleef het redelijk constant.

Zack and Mirri make a porno.

Zack (Seth Rogen) en Miri (Elizabeth Banks) zijn twee vrienden met flinke geldproblemen. Op een dag komen ze echter tot een plan om deze geldproblemen tot het verleden te laten behoren; ze gaan een pornofilm maken. Maar zodra het duo begint met filmen, komen ze tot de ontdekking dat ze toch meer voor elkaar voelen dan ze in eerste instantie dachten.


Heerlijke film die wellicht 'Superbad' in zn genre overtreft.

Genre: Seth Rogan.

Zie ook: eindelijk grappige comedies na een lange tijd.

Maargoed, alle Seth Rogan films hebben heel veel van elkaar weg. Seth Rogan als ie meespeelt altijd een (al dan niet wiet rookende) loser. Dezelfde acteurs.

En toch blijft deze film een van de grappigste films die ik ooit heb gezien.

Cijfer: 9

Kijken !

Dit jaar heb ik weer te weinig gezien. Bij tijd en wijle te veel met randzaken bezig geweest. Anyway, hier dan toch de 15 die ik wél gezien heb en waardig genoeg acht voor een jaarlijstje. Met dien verstande dat er het één en ander aan ontbreekt.


15. Charlie Wilson’s War

Scenario van Aaron Sorkin (The West Wing, A Few Good Men), met acteurs als Tom Hanks, Julia Roberts en Philip Seymour Hoffman. Dat kan haast niet fout en dat is ook niet het geval.

14. Sweeney Todd: The Demon Barber Of Fleet Street

Een visueel genot van Tim Burton. Uiteraard met Johnny Depp en Helena Bonham Carter. Johnny kan zelfs een beetje zingen, dat viel niet tegen. Scenestealer was Sacha Baron Cohen als de Italiaanse concurrent van Sweeney.

13. The Spiderwick Chronicles

In deze volledig met Drifter eens, zoals ik destijds al in mijn bespreking aangaf. Erg de moeite waard!

12. Burn After Reading

Ook lichtvoetig en komisch ben ik fan van de Coen's. Het was ook weer op het bizarre af, zie Clooney's knutselwerk, en ik heb er weer van genoten. Frances McDormand zie je eigenlijk te weinig.

11. In Bruges

Wederom een titel die ik met Drifter deel. Het verbaasde me dan ook niet echt dat hij ineens her en der in jaarlijstjes van de gerenommeerde critici tevoorschijn kwam.

10. Juno

Saai, maar weer eens met Drifter. De Oscar-nominaties waren wellicht een beetje veel, maar het is een heerlijke kleine film met goede personages, script en muziek.

9. 3:10 To Yuma

Eigenlijk al eerder gezien, maar in Nederland dit jaar pas uitgekomen. Topwestern met twee geweldige acteurs. Het blijft een zeer fijn genre, mits goed uitgevoerd.

8. Bienvenue Chez Les Ch’tis

Hele fijne Franse komedie waarin Fransen zelf het mikpunt zijn van de grappen. Het dialect Ch’ti is echt amper te volgen, maar zorgt voor leuke misverstanden. En zoals zo vaak heeft deze film ook weer aimabele hoofdpersonen. Leuke komedie dus, die in Frankrijk een megahit was, en waar je je hier echt geen buil aan kunt vallen. Gaat dat zien!

7. Oorlogswinter

De boeken van Jan Terlouw staan in hoog aanzien bij mij en ik ging de film dus in met enige reserve, maar dat bleek gelukkig niet nodig. Martin Koolhoven heeft mij in het verleden niet echt kunnen bekoren, maar na deze film kan ik me echt verheugen op iets nieuws van zijn hand. De acteurs waren goed, de spanning goed opgebouwd en als ik later lees dat Koolhoven de componist van een Bud Spencer/Terence Hill-film heeft gekozen om de muziek voor Oorlogswinter te componeren, dan doet mij dat gek genoeg nog iets meer deugd. Een aanrader van eigen bodem.

6. W.

Josh Brolin geeft een tour de force als George W., maar eigenlijk is de hele cast briljant. In Nederland door misschien een dozijn mensen gezien in de bioscoop, maar de film verdient een tweede kans. Geweldig acteerwerk, goed in beeld gebracht, her en der wat vrijheden met de waarheid genomen, maar dat mag je verwachten van Stone.

5. The Dark Knight

Heath Ledger. Heath Ledger. Heath Ledger. Er is veel te doen geweest om de vertolker van de Joker. Terecht, zeker weten, maar het heeft voor mij het objectieve gevoel omtrent TDK een beetje in de weg gestaan. Nu dat langzaam allemaal een beetje minder is geworden is de film voor mij gewoon te zien voor wat hij is. Een topper met goede acteurs. Zou ik de Oscar aan Heath Ledger geven? Ik weet het niet, eerlijk gezegd. De vraag of hij ook zo’n favoriet zou zijn als hij niet overleden was blijft maar in het hoofd rondzingen.

Zou ik hem de Oscar gunnen? Zeker wel. Zijn Joker doet de herinneringen aan Jack Nicholson vervagen. Als je dat kan, verdien je mijns inziens zeker een Oscar.

4. Iron Man

Superhelden zoals superhelden horen te zijn. Robert Downey, jr. is helemaal het heertje in deze bewerking van de comic (die ik niet ken overigens). Goede special effect, een goede cast en een scenario dat vrijwel geen rustpunten kent. Heerlijk!

3. Mongol

Een onverwacht meesterwerk. Het camerawerk is zo mooi, het acteren van alle (onbekende?) acteurs ook. Het vroege leven van Genghis Khan intrigeert en aangezien het volgens de berichten om een eerste deel in een trilogie schijnt te gaan kan ik niet wachten tot het volgende deel komt. Het is echter op zichzelf staand al een epos van formaat.

2. No Country For Old Men

De Coen broertjes hebben het weer gedaan. De Oscar-winnaar van dit jaar en zeker geen onterechte. Er is veel over gezegd, dus daar laat ik het lekker bij. Gewoon gaan zien.

1. Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull

En hiervoor mag ik dan gestenigd worden. Indiana Jones is terug en hij staat op één. Het spijt me, maar ik ben meerdere keren met deze lijst begonnen en steeds eindigde hij op dezelfde wijze. Harrison Ford laat zien dat hij nog wel wat over heeft en ís van begin tot eind weer gewoon Indiana Jones. Zoals het hoort.

‘Damn. I thought that was closer’

Grappig hoe je in zo'n top-15 iemand terug kan zien. de lijsten van Sven en mij zijn een beetje 'uitersten' (ik heb iets meer filmhuiswerk dan commercieel) en Drifter zit er een klein beetje tussenin.

Ik zag laatst Hansel & Gretel (Hans en Grietje). Een film van Koreaanse makelij. Zeer aparte film, subliem gefilmd met prachtige kleuren. Echt een hele aparte film. Het is geen kinderfilm, eerder een horror.

Onlangs Funny Games US gezien.

Twee mannen in tenniskleding nemen gezin in gijzeling en laten ze zogenaamde "funny games" doen.

Maf, horrorachtig en zonder plot. Rare film, maar wel goed.

Naar het schijnt is het origineel beter, klopt dit?

Ja.

Ik heb vandaag A river runs through it weer eens gezien. Blijft een prachtige film.