Ajax Forums » Supporterscontact » The Movie Topic [Deel 4]

Het originele idee kan ik zeker waarderen alleen de uitwerking wist mij niet zo te pakken zoals het bij jou kennelijk wel is gelukt. No biggy, kan gebeuren .

Gisteren lag eindelijk het door mij bestelde schijfje op de mat. Bol heeft even moeten zoeken blijkbaar, maar daar is ie dan:




Primal Fear ( 1996 )

"Sooner or later a man who wears two faces forgets which one is real."


Deze film betekende mijn eerste kennismaking met Edward Norton, en mijn god wat maakte die een indruk! Briljante rol, en daarbij een van de weinige films, waarin Richard Gere goed te pruimen is. Al met al is het mij de zoektocht meer dan waard geweest om deze topfilm te bemachtigen.

Dikke 9/10

[Dit bericht is veranderd door Gianni Bugno (op 4 september 2007 21:18:10).]

The Bourne Ultimatum (2007 – Paul Greengrass)



Nauwelijks bekomen van zijn acties in Moskou, krijgt Jason Bourne (Matt Damon) meer en meer flitsen van zijn geheugen terug. Om meer te weten te komen neemt hij contact met journalist Simon Ross (Paddy Considine) die bronnen heeft over het Threadstone-project. Ross wordt op zijn beurt weer in de gaten gehouden door de CIA onder leiding van Noah Vosel (David Strathairn) die direct de hulp van Pamela Landy (Joan Allen). De nieuwsgierigheid van Bourne is voor Vosel reden te meer om Bourne voorgoed het zijgen op te leggen. Bourne laat dit zijn zoektocht naar zijn identiteit niet dwarsbomen en is vastbesloten de geheime projecten in het openbaar te brengen.

Waar die ene ‘JB’ na 20 films duidelijk in het slop zat, nam de andere ‘JB’ het stokje als beste geheim agent van het filmdoek over. Het publiek was de extravagante gadgets en ongeloofwaardige stunts zat en stapte over op de rauwe en realistische manier van aanpak van de Bourne-franchise. De martinislurper trok zijn conclusies en doormiddel van een reboot met diezelfde rauwe, zij het minder realistische, actie. Het succes kwam weer terug maar de beste man moet toch weer even pas op de plaats maken: Jason Bourne is back!

En Jason Bourne gaat ook back… terug naar het begin wel te verstaan. Althans, dat is wat hij wil. Hoewel zijn herinneringen in flitsen terugkomen, staat nog altijd de grote vraag centraal: wie ben ik en hoe ben ik hier in verzeild geraakt? Om deze vraag te beantwoorden moet Bourne de halve wereld over reizen. Londen, Madrid, Tanger, New York… en overal zit er een groep CIA-agenten achter hem aan om hem te stoppen. Dit levert dan ook meer dan genoeg actiemomenten op waarbij de ene nog spectaculairder is dan de ander. Al moet het gezegd worden dat de scenes in Tanger toch wel de meest spannende en adrenalineopwekkende zijn.

Deze actie wordt net als in het eerste twee delen weer op een energieke manier in beeld gebracht met handheld camera’s. Degenen die dus niet tegen het gezwaai van ‘Identity’ en ‘Supremacy’ konden, zullen ook hier beter een emmer bij de hand kunnen houden. Ondanks het gezwaai wordt de actie wel duidelijk in beeld gebracht en je zult jezelf nooit afvragen wie er nu in elkaar geslagen wordt. De actie bestaat overigens niet alleen uit de Krav Maga handgevechten en achtervolgingen (ditmaal kort maar zeer krachtig). In Londen moet Bourne met alleen zijn mobiele telefoon zorgen dat journalist Ross ongedeerd kan ontsnappen door uit het zicht van CIA-agenten en camera’s te blijven. Het idee klinkt vrij suf maar dankzij sterke regie en montage vormt het één van de spannendste en amusantste scènes met een minimum aan directe actie.

Na twee films is het duidelijk dat Damon helemaal in de huid van Bourne is gekropen. Hij weet op zeer sterke wijze Bourne neer te zetten als een gekweld persoon. Kenmerkend is het moment nadat hij een Threadstone-“collega” om zeep heeft geholpen. Geen snedige one-liner maar een blik van schuld en een dodelijke stilte. Damon krijgt daarnaast ook prima tegenspel van de andere acteurs. Strathairn is prima als kille CIA-leider die over lijken gaat en Joan Allen kan weinig fout doen als Pamela Landy. De enige die een beetje buiten de boot valt is Julia Stiles die weer terugkeert als Nicky Parsons. Niet dat ze het slecht doet maar haar rol komt een beetje over als een verplicht nummertje. Het levert daarentegen wel één van enkele mooie referenties aan de eerste deel.

In de zomer van de threequels is er dan toch nog eentje die het vaandel van de serie hoog, zeer hoog, houdt. Met een zeer hoog tempo krijgt de film geen kans om in de te kakken maar levert het wel genoeg momenten om even op adem te komen. Je zou kunnen zeggen dat het derde deel een beetje een formulewerkje is (handgevechten: check, autoachtervolging: check etc.), blijft het wel een frisse formule. Eentje die doet verlangen na meer, zelfs na het afrondende en voldoening gevende einde van de trilogie.

quote:
Jason Bourne: I am no longer Jason Bourne.

[Dit bericht is veranderd door pokalapoketl (op 7 september 2007 22:26:44).]

The Bourne Ultimatum

Het laatste deel van de trilogie wijkt in weinig af van zijn voorgangers: de voornaamste personages keren terug, het beeld is weer grauw, de actie wisselt elk kwartier van wereldstad, de camera hobbelt op en neer, en Bourne is weer op zoek naar zijn geheugen. Daar is op zich niets mis mee, maar de formule begint nu wel heel erg bekend te worden.

Het niveau van de eerste film wordt dan ook niet gehaald, dat van de tweede wellicht wel. Het enige dat deze Bourne alsnog tot verplichte kost kan promoveren is dat er een (open) einde aan het verhaal wordt gebreid. Voor mij werden de verwachtingen niet helemaal waargemaakt, maar ik kon ermee leven. Het laatste shot van de film is oervoorspelbaar maar ook bevredigend, dus ik kon half-voldaan weer naar huis.

Death Proof

Als Quentin Tarantino met een nieuwe film komt, watertandt het coole volkje. Helaas slaat Tarantino niet altijd spijkers met koppen, zodat zijn filmografie eigenlijk een vrij mager beestje is. Reservoir Dogs en Pulp Fiction zijn top (het gaat dan ook twee keer om dezelfde film), maar zijn tegelijk zodanig verankerd in de populaire cultuur dat de films nauwelijks meer te bekijken zijn, Jackie Brown was maar een halve overwinning, en de Kill Bills hebben me nooit veel gezegd wegens te tongue-in-cheek.

Maar nu is er dus Death Proof, een film waarvan alleen de titel al doet vermoeden dat er weer een demonstratief coole film voor de hardcore fans is gemaakt. Alleen doet Death Proof wat Kill Bill niet kon: een b-film presenteren als b-film in plaats van als blockbuster. Om een lang verhaal kort te maken: het werkt.

De film valt uiteen in twee grote delen, steeds ingeleid door een lange expositie en afgerond met een spectaculaire climax. Er is kritiek gekomen op het praatgrage karakter van de film, maar dat stoorde mij eigenlijk niet doordat de sfeer (vooral in het eerste deel) erg goed wordt gezet. De climax van dat deel is dan ook onvergetelijk. Het tweede deel is iets minder en eindigt helaas ook in mineur als Tarantino de greep verliest over zijn verhaal en weer voor de gemakkelijke humor gaat. Een aantal personages vallen finaal uit hun rol en de laatste montage scoort veel te gemakkelijk. Toch is Death Proof een aanrader, al zou Tarantino dit soort films met de regelmaat van zijn stoelgang moeten kunnen maken in plaats van om de vijf jaar.

quote:
Peter schreef:

(...)

Ik vermoed dat de film over een kristallen schedel gaat
Of heb ik het nu verraden?

The Bourne Ultimatum is een waardig slot van een trilogie. Net als de vorige drie films draait het om de speurtocht naar de identiteit van Bourne, zijn er veel snelle en wilde achtervolgingen en verschillende belangen. De vaart zit er goed in, het acteerwerk is van niveau, maar er is één makke: het pakt niet. Ik merk dat ik die hele serie voor kennisgeving aan heb genomen. De oude versie van Bourne (met Richard Chamberlain en Jaclyn Smith) pakte me meer dan welke van de drie films van deze trilogie dan ook. Leuke popcornfilm met vaart en een aardige plot, maar niets meer dan dat.

Talk to Me is het waargebeurde verhaal van een bajesklant die een van de meest populaire DJ's in de VS werd, Ralph Waldo 'Petey' Greene. Met als achtergrond de Civil rights movement en de moord op King is dit het verhaal van de vriendschap tussen twee mannen: de DJ en degenen die hem ontdekt en hem exploiteert. Goed acteerwerk van Don Cheadle en Chiwetel Ejiofor. Martin Sheen doet ook mee. Sinds ik een box met alle afleveringen van The West Wing heb en bekijk verwacht ik ieder koment dat er iemand 'Yes, Mr. President' tegen hem zegt... Aardige film, met humor, drama en een goed verhaal.

Er is weer wat om naar uit te kijken, het vervolg op Elizabeth, de film waarmee Cate Blanchett doorbrak:

http://www.elizabeththegoldenage.net/

A Prairie Home Companion

Weinig dingen zijn zo pijnlijk als afscheid. Een dergelijk woord is alleen volledig uitgehold door veelvuldig gebruik, en betekent tegelijk alles en niets, zodat je een bijzondere uitdrukkingskracht moet hebben om het nog tot leven te brengen. Mensen die dat kunnen noemen we schrijvers, muzikanten, regisseurs, dichters. Het is daarom extra aangrijpend om zo iemand aan het einde van zijn leven afscheid te zien nemen van zichzelf. Kurosawa deed het in Dreams, Altman deed het met A Prairie Home Companion.

Altmans laatste groet is tegelijk overduidelijk te zien en zorgvuldig gecamoufleerd achter de gevel van een radio-uitzending die voor de allerlaatste keer wordt uitgezonden. Een groep artiesten en medewerkers gaan door de dagelijkse routine om de show voor te bereiden en proberen daarbij het afscheid zo goed mogelijk te vermijden. Woody Harrelson, Meryl Streep, Tommy Lee Jones, Kevin Kline, Lindsey Lohan en Lily Tomlin zijn maar een paar van de namen die hier de typische Altman dialogen tot leven brengen.

Maar onder de pogingen om het einde te negeren, sluipt de dood in alle mogelijke gedaanten door de film. Een engel wandelt onopgemerkt door de set, een oudere zanger bezwijkt in zijn kleedkamer, twee dames op de vooravond van de derde leeftijd herdenken hun overleden moeder, en een jong meisje flirt in haar gedichten met haar obsessie voor de dood. Als de show na 30 jaar is stopgezet, dwaalt een personage nog eens door de regels van Gather Ye Roses: Gather ye roses while ye may, Old time is still a-flying, The very flowers you pluck today, Tomorrow will be dying.

In het laatste shot treffen we een aantal van de personages aan, die nu niet langer samenwerken maar daar wel nog graag aan terugdenken. De sfeer slaat echter om van gezelligheid naar angst wanneer door de deur van de bar een andere figuur verschijnt: de engel die tijdens de laatste show ook haar opwachting maakte. Alleen weet de toeschouwer op dat moment meer dan de personages die elk vrezen dat de engel voor hen is gekomen. Altman overleed immers kort na het voltooien van de film, maar niet voordat hij zijn eigen afscheid vastlegde in de taal waarmee hij 50 jaar het onuitdrukbare voelbaar maakte.

[Dit bericht is veranderd door Drifter (op 18 september 2007 02:20:40).]

1408 is een mengsel van Jacob's Ladder en Dark Water, maar haalt het niveau van geen van beider films. Samuel L. Jackson heeft een absolute bijrol in een verkenning van de claustrofobische angsten van John Cusack maar beiden verdrinken in de krochten van een gammel script dat niet voorbij de platitudes van het genre reikt.

Cusack speelt de bekende getormenteerde ziel die met een been in het heden staat en met het andere verwoed probeert de demonen los te schudden die hem aan zijn verleden binden. Geheel volgens de regels der verhaaltechniek en realiteit is hij door iedereen verlaten, behalve door een partner die met hem een beschadigde herinnering deelt. Dit is wellicht de interessantste invalshoek van de film, en stelt vragen over in welke mate een mens het zich mag veroorloven om verder te gaan waar een ander moet opgeven. Vedder vroeg ooit al iets als "Do I Deserve To Be? Is That The Question"? De mooiste scenes zien Cusack hierover twijfelen aan een paradijselijk surfstrand.

En hoewel Cusack het antwoord niet weet, krijgt wie zich door 1408 worstelt een onoriginele maar dragelijke paranormale thriller als dank. Let wel even op welk einde je kiest: de filmversie eindigt zoet, de DVD-versie eindigt zuur. Vedder zou het wel weten...

De film 1408 vond ik persoonlijk erg tegenvallen tot dramatisch. De film Mr.Brooks is wel een zeer spannende film een aanrader!

Paar films in USA gezien:

Superbad

Hilarische komedie van de makers/schrijvers van 'The 40 Year Old Virgin' en 'Knocked Up'. Als je deze twee titels ook maar een beetje kent weet je wat je kunt verwachten.

Twee nerd-ige vrienden kunnen geen vriendin krijgen en willen op een highschool afscheidsfeestje eindelijk scoren. Het is allemaal erg banaal, maar zo ontzettend grappig. Vele malen leuker dan de 'American Pie'-reeks. Als je van platte komedies houdt, is dit een topper.

7,5

Mr. Woodcock

Waardeloze, echt waardeloze komedie met Billy Bob Thornton, Seann William Scott en Susan Sarandon (what were you thinking????!!!).
Oude gymleraar from hell van Scott valt jaren later weer zijn leven binnen, als vriend van z'n moeder. Lijkt allemaal leuk, maar is pijnlijk om naar te kijken. Prut.

3

Shoot 'Em Up

Heerlijke over the top gestyleerde actiefilm met een geweldig onderkoelde Clive Owen. Subtiel is het allemaal zeker niet, maar ik heb genoten. Paul Giamatti is ook erg leuk als de hitman met het onrustige gezinsleven.

8

3:10 To Yuma

Russell Crowe en Christian Bale zijn aan elkaar gewaagd in deze geslaagde western over bandiet Crowe en farmer Bale die recht tegenover elkaar komen te staan, maar ook weer helemaal niet. Ik mag altijd graag westerns zien en dit was weer een goed gemaakte terugkeer naar het oude genre.

8

De release van 'The Assassination of Jesse James by The Coward Robert Ford' miste ik helaas net, net als wat andere toppertjes.

Last but not least werd ik in New York op straat aangesproken voor een zgn. testscreening van Wayne Kramer's nieuwste film

Crossing Over

De film was nog niet 100% af, de muziek was nog niet definitief (dat was duidelijk, o.a. Gladiator en Babel kon ik er her en der tussenuit halen), er zaten nog wat kleurverschillen in en de geluidsmix was ook nog niet 'je dat'. Tevens zat er nog geen aftiteling aan...

That said, heb ik een sterke film gezien, die nog ietwat getweaked gaat worden denk ik. De film handelt over de immigratiepolitiek in Amerika in allerlei facetten. De Mexicaanse grensproblemen, maar ook de Australische jonge wannabe actrice die graag in de US wil werken bijvoorbeeld.

Harrison Ford speelt een mooie ingetogen rol als grensofficier Max Brogan. Ook te zien in deze film zijn o.a. Ray Liotta, Sean Penn en Ashley Judd.

De versie die ik heb gezien was al een aanrader en ik verheug me op de definitieve print. Dit is een film in de lijn van 'Traffic', 'Trade' en 'Babel' en doet zeker niet onder voor de hiervoor genoemden...

8,5

Een tip tussendoor:

http://www.parool.nl/film/paroolpremiere/


Kaartje is al besteld

quote:
Peter schreef:

Een tip tussendoor:

http://www.parool.nl/film/paroolpremiere/


Kaartje is al besteld

Meer dan 13 uur lang film kijken, met af en toe een pauze. Je weet toch wel dat niet gezond is?

Doe gewoon eens normaal.

Ok, om jou een plezier te doen sla ik de laatste over Die ga ik later wel zien dan

quote:
Peter schreef:

Ok, om jou een plezier te doen sla ik de laatste over Die ga ik later wel zien dan

haha, dat verbaasd me niks.
Een gangster film van Ridley Scott met Denzel Washington en Russell Crowe. Volgens mij heb je hier al genoeg aan om het plot in te vullen.
Niks dan respect voor Ridley Scott hoor, maar die was toch echt eind jaren 70 en begin jaren 80 op zijn hoogtepunt met Alien & Blade Runner.
De rest van zijn werk is voor mij redelijk van niveau hoor, maar meer dan een 7+ (misschien op gladiator na) is het voor mij nooit geworden.

[Dit bericht is veranderd door BoudStyle (op 26 september 2007 20:24:01).]

Laatste Tintin nieuws van Aintitcool.com:

quote:
WHO is writing TINTIN for Steven Spielberg and Peter Jackson?!?
Ahoy, squirts! Quint here. Who's writing TINTIN? Steven Moffat, that's who. He's a British writer most known for his work on DR. WHO and JEKYLL. I actually just got the first season of JEKYLL... can't wait to check it out.

If you haven't been keeping up on the project, it's pretty fascinating. Both Peter Jackson and Steven Spielberg are big TINTIN fans and they'll both be directing one film each of a trilogy of TINTIN flicks, all done using performance capture technology for a digital 3-D release. The third director has yet to be chosen... but who is going to feel at home there? They can't just go pick anybody... "Steven Spielberg! Peter Jackson! And... McG!" See, it doesn't work.

Might be Zemeckis. We know he loves the technology and this sounds up his alley.

The trade story isn't too clear, but it appears Moffat is writing all three movies. Thoughts?

Heb dan de eerste film gevonden die ik niet heb afgekeken met als reden dat 'ie te goor was: Murder-Set-Pieces. Wat een ongelooflijk walgelijk film is dat zeg. Ik zal er niet al te veel over zeggen, ik denk dat ik met het woord Necrofilie al voldoende zeg.

The King of Kong

quote:
A middle-school science teacher and a hot sauce mogul vie for the Guinness World Record on the arcade classic, Donkey Kong.

In 1982, LIFE Magazine assembled the worlds greatest gamers for a photo shoot that would become the center spread of their 1982 Year-In-Photos edition. Billy Mitchell, who would later be named the Gamer of the Century, was one of the invitees.

Mitchell, the World Record holder on Centipede, had been tracking the score on Donkey Kong, and knew he could take that title as well. In front of the 20 best gamers in the world, Billy scored 874,300 points, a record many thought would never be broken.

In 2003, 35 year old family man Steve Wiebe, after losing his job at Boeing, found solace in Donkey Kong. Steve stumbled upon Billy Mitchells record online, and set out to break it. He began perfecting his game every night after his wife and kids went to bed, and not only surpassed Billys record, but ended up with a thought-to-be-impossible 1,000,000 points.

A tidal wave of media coverage followed, and Steve Wiebe quickly became a celebrity in his hometown of Seattle, WA. He also rediscovered his love for teaching, and regained the respect of all who once doubted him. Meanwhile, back in Hollywood, FL, Billy Mitchell hatched a plan to reclaim his fallen Donkey Kong record

In the months that followed, Steve and Billy engaged in a cross-country duel to see who could set the high score that would be included in the 2007 Guinness World Records book and become The King of Kong: A Fistful of Quarters. Along the way, both men learned valuable lessons about what it means to be a father, a husband, and a true champion discovering that.
http://www.imdb.com/title/tt0923752/synopsis

Tsja, als een fervent documentaire kijker kan ik jullie deze niet onthouden. Wat een juweel van een docu, je zou het niet eens zo kunnen scripten.
Mocht je deze tegenkomen, ga hem kijken! Zal me niks verbazen als dit de oscar voor beste docu gaat krijgen dit jaar.

Leuke aanrader, ik probeer het eens.

quote:
Britse actrice Deborah Kerr overleden

Deborah Kerr, de Britse balletdanseres die uitgroeide tot een Hollywoodster, is op 86-jarige leeftijd in het Engelse graafschap Suffolk overleden. Deborah Jane Kerr-Trimmer, een van de grootste Hollywoodactrices uit de jaren vijftig, leed al enkele jaren aan de ziekte van Parkinson. De actrice, die in Zwitserland woonde, was teruggekeerd naar Engeland om dichter bij haar familie te zijn toen haar ziekte verergerde.

Hoewel ze zes keer voor een oscar werd genomineerd, won Kerr het beeldje als beste actrice nooit, ondanks enkele gedenkwaardige rollen tegenover acteurs als Robert Mithcum en Cary Grant. In "From Here to Eternity" vertolkte ze Karen Holmes, de sexy overspelige vrouw die op een militaire basis in Hawaii woont. Haar scène met Burt Lancaster op het strand met de golven die over hun lichamen sloegen, werd destijds beschouwd als op de rand van het schandalige. Het American Film Institute nam "From Here to Eternity" op in de top 100 van de meest romantische films.

Aan de zijde van Cary Grant in "An Affair to Remember", een klassieke tranentrekker, haalde eveneens de lijst en kreeg een nieuw publiek nadat de prent uitgebreid aan bod kwam in het Tom Hanks-Meg Ryan vehikel "Sleepless in Seattle". Een combinatie van de zedige en de sexy vrouw ontving Kerr een Oscarnominatie voor haar rol in "From Here to Eternity" en werd een ster tegenover de macho Mitchum op een 'onbewoond' eiland in "Heaven Knows Mr. Allison" en het Australische settlersverhaal "The Sundowners".

In een andere kassucces speelde ze Anna Leonowens in de filmversie van de musical "The King and I". Kerr speelde zelfs even een Bondmeisje in "Casino Royale" van 1967. Alhoewel ze steeds naast de Oscar greep, kreeg ze toch een erebeeldje in 1993 voor haar "perfectie, discipline en elegantie" op het witte doek.

Deborah Jan Kerr-Trimmer werd geboren in het Schotse Helenburgh en volgde een opleiding als balletdanseres, voor ze haar eerste stappen in de theaterwereld zette in "Sadler's Wells" in 1938. Nadat ze overstapte naar de film verscheen ze in "Life and Death of Colonel Blimp". Haar grote doorbraak kwam er met haar rol in " Black Narcissus " in 1947, en niet veel later was ze op weg naar Hollywood. (belga/dm)

DeMorgen.be

Het allerlaatste levende lid van de 'School Of Cool' is overleden...

The Rat Pack is weer compleet...Partying in Heaven...

quote:
Joey Bishop (February 3, 1918 or 1919[1] – October 17, 2007) was an American entertainer, perhaps best remembered as being a member of the Rat Pack with Frank Sinatra, Peter Lawford, Dean Martin, and Sammy Davis Jr.

Bishop, the youngest of five children, was born Joseph Abraham Gottlieb in the Bronx, New York, to Jewish parents Anna and Jacob Gottlieb.[1] He began his career as part of a standup comedy act with his brother Maury. Bishop guest-hosted on The Tonight Show Starring Johnny Carson more times than anyone else, and he frequently appeared on Steve Allen and Jack Paar's version of the show, as well as having his own television talk show. His co-host for this show was then newcomer Regis Philbin. Bishop also starred in a TV situation comedy The Joey Bishop Show (1961-1965 on NBC and CBS) where he played a talk show host and Abby Dalton portrayed his wife. Other co-stars for this show included Joe Besser, Corbet Monica, Mary Treen, and Marlo Thomas. He hosted another show also called The Joey Bishop Show (1967-1969), this latter one being a 90-minute late-night talk show on ABC.

Bishop appeared on television as early as 1948 and was a frequent guest on television talk shows, game shows, and comedy shows. He is listed as #96 on Comedy Central's list of the 100 greatest standups of all time. With the death of Frank Sinatra in 1998, Bishop was the last living member of The Rat Pack, and was also the longest-lived member.

Ergens daar boven is de Sands niet gesloopt, maar staat nu de hele Rat Pack weer samen op het toneel...Als we het horen rommelen....

We Are Marshall is de zoveelste sportfilm over losers die helden worden. In dit geval wordt het toneel opgevoerd via Amerikaans college voetbal, en de invalshoek is dat er een team is overleden in een vliegtuigongeluk en een coach er een nieuw moet klaarstomen.

Het eerste probleem is dat de verhaallijn rond het ongeluk bijna een half uur duurt, waardoor je dus veel tijd verliest aan personages die je nooit meer terug ziet. Het tweede is dat de meeste acteurs te vlak spelen om de film over de tientallen clichés van het genre heen te tillen.

Is We Are Marshall dan echt slecht? Nee, alleen iets te saai voor een film die als puur entertainment is bedoeld. Dat entertainment komt er namelijk alleen uit als Matthew McConaughey de trekjes van de bizarre coach in de verf zet. We Are Matthew was dus een betere naam geweest.

Deze was ik vergeten te posten, Peet, bedankt voor het indirect helpen herinneren.

The Kite Runner



Gebaseerd op de megabestseller van Khaled Hosseini. Ik moet allereerst zeggen dat ik het boek niet heb gelezen. Mijns inziens ook fijner, want ik ga graag een film blanco in. M'n vriendin was een tikje jaloers dat ik de film al zo vroeg ging zien een paar weken geleden, zij heeft de Hosseini boeken zelf wel gelezen. In het kort de synopis:

quote:
Amir en Hassan groeien samen op in de hoofdstad van Afghanistan. Als blijk van hun verbondenheid kerft Amir hun namen in een granaatappelboom: 'Amir en Hassan, de sultans van Kabul'. Maar sultans zijn ze alleen in hun fantasie, want Amir hoort tot de bevoorrechte bevolkingsgroep en Hassan en zijn vader zijn arme Hazaren, in dienst van Amirs vader. Bij de jaarlijkse vliegerwedstrijd in Kabul is Amir de vliegeraar, degene die het touw van de vlieger in handen heeft. Hassan is zijn hulpje, de vliegervanger. Maar, wanneer er iets vreselijks gebeurt met Hassan, verraadt Amir zijn trouwe metgezel. Zijn voornemen om zijn oude schuld jegens Hassan in te lossen sleept hem tegen wil en dank mee in een huiveringwekkend avontuur.

Marc Forster als regisseur was me nog niet zo opgevallen. De regisseur van 'Finding Neverland' en 'Monster's Ball', ook al zijn dat beide goed gemaakte films, is bij mij niet blijven hangen. Nú wel. 'The Kite Runner' of 'De Vliegeraar' voor velen hier in Nederland is een schitterend gefilmde, geweldig geacteerde film die je meer dan eens bij je strot grijpt en pas loslaat nadat de laatste titel van het beeld is verdwenen.

De acteurs, veelal onbekend, zetten ook een geweldige prestatie neer. De jonge ventjes die Amir en Hassan spelen raken je heel diep, vooral de subtiliteit in hun blikken, waarbij het ventje dat Hassan speelt echt diepe indruk op me maakte. Aangezien dit geen door Hollywood getrainde ventjes waren, maar Hassan (Ahmad Khan Mahmidzada) gewoon in Kabul geboren is, maakt het des te indrukwekkender.

Een aanrader met een hoofdletter A, ook al hoorde ik dat er wel wat nuanceringen inzaten t.o.v. het boek, maar kom op, als de film zó goed is, wie maalt daar dan nog om?

9

Filmpremieredag van Het Parool; 4 van de 5 films gezien.

Elizabeth: The Golden Age

Het vervolg op Elizabeth uit 1998 laat de intigres van Mary van Scotyland en Philips II tegen Elizabeth zien; een moordaanslag, de Armada en verraad. Ondertussen wordt er een geschikte echtgenoot gezocht voor 'The Virgin Queen'. Over de acteerprestaties van Cate Blanchett (Elizabeth), Geoffrey Rush (Walsingham), Clive Owen (Raleigh) en anderen niets dan lof. De verhalen zitten wel redelijk in elkaar, de scenes met de Armada zijn werkelijk fantastisch, maar in het algemeen is de film soms nét wat te bombastisch; de maker wil te graag benadrukken dat we naar heel erge en vooral heel erg belangrijke dingen zitten te kijken. Gevolg: het pakt niet, de band met de emoties ontbreekt. Toch een 7.

Evening

De enige film van de dag die al uit is in de bios. Afgekraakt in de krantenrecensies en ik vraag me nog af waarom. Het is geen makkelijke film, flashbacks en heden volgen elkaar snel op, en soms een beetje zwaarmoedig. Een oude vrouw (Vanessa Redgrave) ligt op sterven en denkt terug aan een van haar jeugdliefdes. Ze komt terug in een wereld die ze al lang geleden verlaten heeft en goede en uiterst pijnlijke herinneringen komen weer bovendrijven. Claire Danes speelt de jonge versie van de vrouw. In de flashbacks vallen Patrick Wilson en vooral Hugh Dancy en Glenn Close op door goed spel. De film is doordenkt met zogenaamde wijze levenslessen, maar wat anders kan je verwachten als de film gaat over een vrouw die met zichzelf in het reine wil komen en haar bij het sterfbed staande dochtersd nog een paar dingen wil doen beseffen? Mooie kleine en heerlijke rol van Meryl Dtreep, die een cirkel compleet komt maken. 7,5


The Kite Runner

Van het boek 'De Vliegeraar' zijn er zo'n slordige 850.000 exemplaren verkocht. De film gaat op 15/12 draaien en vooraf werd gezegd dat er beveiliging met nachtcamera's was om illegaal filmen te kunnen spotten. Dat zegt wel wat over de film. 'Wat', niet meer, want de film spreekt voor zichzelf. Het is het verhaal van twee jongens, een bediende en iemand van zeer goede komaf, die meedoen aan vliegerwedstrijden in Afghanistan. We zien verschillen in de moslimculturen, een beeld van Afghanistan voor, tijdens en na de Russische Invasie, de gevolgen van de Taliban in Afghanistan, etc, maar dat zijn zijverhalen. De film is vooral een film over vriendschap en trouw en welke consequenties daaruit voortvloeien. 8,5


Atonement

De verfilming van het boek van Ian McEwan was voor mij het hoogtepunt van de dag. Een fantastische film over schuld en boetedoening, pijn en liefde en afkomst en verantwoordelijkheid. James McAvoy speelt de zoon van een bediende die gestimuleerd wordt om verder te gaan studeren, maar ook verliefd wordt op een dochter (Kiera Knightley) van de heer des huizes. Als de jongste dochter iets ziet gebeuren en dan iets te veel de Victoriaanse normen en waarden in zich heeft en besluit een moreel oordeel te vellen zijn de gevolgen daarvan niet te overzien. Mooie film over klasseverschillen en schuld met op de achtergrond de aanloop tot de Tweede Wereldoorlog en de het eerste jaar daarvan. Naast Knightley en McAvoy ook mooi acteren van Vanessa Redgrave. Goed verhaal, mooi gemaakt, uitstekend geacteerd en een bijzondere film. 9.

quote:
Peter schreef:
The Kite Runner

Van het boek 'De Vliegeraar' zijn er zo'n slordige 850.000 exemplaren verkocht. De film gaat op 15/12 draaien en vooraf werd gezegd dat er beveiliging met nachtcamera's was om illegaal filmen te kunnen spotten. Dat zegt wel wat over de film.

Even tussen haakjes. De film gaat 10 januari in premiere.

Ok, danz al ik wel in de war zijn met een andere. Iedere film werd voorafgegaan door een korte intro. Geslaagd initiatief van Tuschinski dus, zaal 1 zat goed vol, bijna uitverkocht. Atonement ga ik zeker nog een keer zien.