AJAX FOREVER
Vedette
Runner-up Ajax Netwerk VoVo 2004/2005
Uit: Leiderdorp
Vak: 425
Posts: 2160
Reg.: 12 juni 2001 |
AMSTERDAM - Opeens staan ze daar dwars over het fietspad tussen de halte van het metrostation Strandvliet en de Amsterdam Arena: negen aantrekkelijke donkere vrouwen gekleed in opvallende goud-zwarte outfits. Ze staan doodstil, met de rug naar de stroom - overwegend mannelijke - voetballiefhebbers.
Supporters afkomstig uit de metro moeten zich tussen de modellen doorwurmen naar het stadion. Ze zijn eigenlijk te verbouwereerd om te reageren, maar misschien komt dat ook wel door de cameraploeg die het tafereel vastlegt.
De fans vervolgen hun weg. Af en toe draait een nieuwsgierige Ajax-aanhanger zich om en vraagt wat het voorstelt. Een vrouw met donker haar doet een vinger voor haar mond en maant tot stilte. ''This is art,'' fluistert de Nederlands/Spaanse kunstenares Alicia Framis, die eerder furore maakte door een enorme glijbaan neer te leggen in het Stedelijk Museum.
De vertoning bij het metrostation is een demonstratie tegen racisme. En vooral tegen geweld tegen donkere vrouwen.
De dames dragen kledij van vuur-, kogel- en hondenbeetwerend materiaal. Doel: er prachtig uitzien en je toch beschermd voelen.
Een voetbalstadion is voor Framis dé plaats voor extreme mannelijke agressie. ''Als mannen naar een stadion gaan, voelen ze zich vrij om zichzelf te uiten. Hun frustratie en hun woede.''
Ondanks de beschermende kleding haakten vier modellen af. Ze vonden het te eng. Framis was ook bang, bekent ze. ''Voor skinheads en extreem-rechtse mannen.''
Uiteindelijk viel het mee: ''Er werd een paar keer gezegd dat we op moesten rotten naar ons land. Ik had verwacht dat de mannen agressiever zouden zijn,'' aldus de Spaanse.
Framis kwam op het idee van de 'Anti-dog'-kledinglijn toen haar in Berlijn werd gezegd dat ze als donkere vrouw - ze kan makkelijk voor Marokkaanse doorgaan - beter niet een bepaalde wijk in moest gaan omdat daar 'skinheads met grote honden' zouden huizen.
Eerder ontwierp ze een tas van elastiek. ''Als iemand die tas probeert te stelen en er aan trekt, krijgt hij het ding met dezelfde kracht tegen zich aan. What goes around, comes around. In het Nederlands: Boontje komt om zijn loontje.''
Framis ontwierp samen met Karen Park Goude de van klassieke ontwerpen afgeleide kleding. Dat het materiaal zwart-geel is - de clubkleuren van Ajax's tegenstander NAC - is puur toeval. ''Ik ben niet zo'n voetbalkenner,'' aldus Framis.
Het is een uur voor de wedstrijd, die in 2-2 zal eindigen. Een man op een brommer die staat te kijken hoe boven hem de supporterstrein van NAC arriveert, wordt gevraagd zijn motor uit te zetten.
De kunstenares hoopt het geluid van zingende supporters en het verstilde beeld van de modellen aan elkaar te koppelen. '******joden' scanderen de supporters van NAC. Framis lacht, dit geluid is precies wat ze op de video wil hebben. ''Het lijkt wel geschreeuw van wilde dieren.''
De video is volgende maand te zien in Annet Gelink Gallery in de Laurierstraat. Daar was eerder ook al werk van te zien van Framis, die zich toelegt op maatschappelijk onderwerpen.
Framis (1967) studeerde aan de Rijksacademie, won de Prix de Rome, bracht als Dreamkeeper de nacht door bij wildvreemden die op een advertentie reageerden en werkt al jaren aan het project Loneliness in the City. Eenzaamheid is volgens haar een taboe. Op de video Apart Together kleedt ze zich in het licht van een stroboscoop uit, gadegeslagen door een cameraman.
Framis woont zeven jaar in Nederland. ''Ik voel me hier thuis. Overigens valt discriminatie in Nederland mee in vergelijking met andere landen. Het grote probleem is onbegrip. Rechtse mensen zijn vaak bang voor veranderingen en nieuwe dingen. Ik ben een immigrant. Ik ben ook een nieuwe toekomst.''
© Het Parool, 30-9-2002
|
|
Deze topic is open.
