Ajax Forums » Overige Ajax-onderwerpen » Ajax: Foto's & Verhalen uit de oude doos

quote:
Starscream schreef:


Als international speelde hij een belangrijke rol voor Nigeria tijdens het WK 98… Hij maakte daar een schitterende goal die overal in elk land in de ‘top 3’ van mooie doelpunten zou komen te staan. Een dropshot van buiten het strafschopgebied ging hard tegen de touwen. Een schitterende goal. Verdomme… ik weet alleen niet meer wie de tegenstander was… Iemand?

Ik kan je vertellen dat die prachtige goal tegen Spanje was(eindstand 3-2 voor Nigeria )

quote:
jari4-ever schreef:

(...)

Ik kan je vertellen dat die prachtige goal tegen Spanje was(eindstand 3-2 voor Nigeria )

Dank je... Ik zat er al de hele ochtend aan te denken!!! Spanje, dat was het! En een prachtige goal was het!

Om de discussies van ‘eenheid’ te ontlopen maar weer een stuk waarin we ons ALLEMAAL herkennen.



Danny Blind (wie kent hem niet…)

Dirk Franciscus (Danny) Blind werd geboren op 1 augustus 1961 in Oost-Souburg. Hij voetbalde daar voor plaatselijke trots RCS (Racing Club Souburg), hoofdzakelijk als offensief denkende centrale middenvelder. Danny Blind debuteerde al op zijn zestiende in het eerste elftal. Hij zou aanvankelijk al in de zomer van 1978 naar zijn eerste profclub (FC VVV) gaan, maar zakte voor zijn havo-examen. Van zijn ouders mocht hij pas weg als hij zijn school afmaakte.

Toen kwam Sparta en weekte hem los voor het ‘kolossale bedrag’ van 4560 gulden… Zo kwam Danny in het seizoen 1979/’80 op ‘het kasteel’ in Rotterdam te spelen. Toen 19 jaar. Hij heeft daar maar liefst 7 jaar gevoetbald. Toch een flinke periode. Toen kwam Johan Cruijff. Die zou van Danny Blind een Ajacied maken…

Gekocht door Johan Cruijff van Sparta als vervanger voor onze huidige coach Koeman. Hij had de schijn tegen in het begin en maar weinig mensen hadden vertrouwen in de verdediger. 654.500 gulden heeft Ajax destijds aan Sparta moeten overmaken. Vanaf het seizoen 1986/’87 mag Danny Blind zich al Ajacied noemen en hij debuteerde tegen AZ op 29-8-1979. Hij had bij Ajax vrijwel direct succes, want we hebben veel spelers gehad die een Europacup hebben gewonnen, maar Danny Blind is de enige Ajacied die alle drie de Europacups heeft gewonnen.

De eerste was meteen in 1987, de Europacup 2. Deze beker bestaat vandaag de dag niet meer, maar toen was het toch een grote prijs. Het bleek dat Cruijff het goed had gezien. Hij stelde Blind aanvankelijk op als rechtsback, iets wat Van Gaal later zou veranderen. Die had Leo Beenhakker daar al eerder mee zien experimenteren. Danny zou later vast op 3 komen te spelen. Danny Blind mag zich nu tot een van de meest populaire Ajacieden rekenen.

Het eerste landskampioenschap met Ajax zou Danny Blind behalen in 1990 en zoals bekend zou het daar niet bij blijven. Onder aanvoering van Louis van Gaal was Blind in 1992 aanvoerder van het Ajax dat de UefaCup won in de finale over twee wedstrijden tegen Torino.
Als aanvoerder kreeg hij de cup als eerste in handen en hij had zijn tweede Europacup bij te pakken in Amsterdam.



In 1994 werd hij wederom kampioen met Ajax en in ‘95 won Blind met Ajax
alles wat er te winnen viel, op de Amstel Cup na, want de halve finale tegen Feyenoord ging verloren. Niemand die daarom maalde. Ajax werd landskampioen én won de Europacup 1 ofwel, de Champions League door het puntertje van Kluivert. Jawel, Danny’s derde Europacup bij Ajax ! Wederom was het Blind die als aanvoerder de cup als eerste omhoog mocht houden. Ook zou hij later de Europese Supercup winnen ten koste van Real Zaragoza.

Later dat was Gremio in Tokyo de tegenstander. De wedstrijd om de Wereldbeker en wat mij betreft de kroon op Blinds werk. Puur en alleen omdat het zijn penalty was die de wereld overging. Het bleef immers 0-0 en een penaltyreeks was het logische gevolg.



Danny Blind nam zijn verantwoordelijkheid als aanvoerder en nam de beslissende strafschop voor Ajax. Eerst het ‘kuchje’, toen de rustige aanloop en hij schoot hem prima binnen in de voor hem linkerhoek. Ajax was wereldkampioen en Blind stoof bij Edwin van der Sar in zijn armen. Blind werd nog kampioen van Nederland in 1996 (onder Van Gaal) en 1998 (onder Olsen). En in 1999, na 13 trouwe dienstjaren bij Ajax, nam hij geëmotioneerd afscheid
van Ajax. Samen met de alweer teruggekeerde Litmanen kreeg hij een afscheid zoals dat hoort bij een echte Ajacied. De Arena was even van Blind en terwijl hij voor het laatst een publiekswissel kreeg kwamen de tranen in de dugout. Mooi gezicht.

'Ik kan toch niet tot mijn vijfenzestigste in een korte broek hier de cultuur lopen bewaken.' Deze quote van Blind geeft veel aan. Hij bleef Ajax namelijk trouw, totdat ook hij besefte dat het over was. Na zijn afscheid als speler (42 interlands voor Oranje) kreeg hij een nieuwe functie als Technisch Directeur. Hij begon met het gat dat Van der Sar en Litmanen achterlieten te dichten. Verder kocht Blind Menzo, Machlas, Laudrup, Winter, Nieuwenburg en ook de verdediger Verlaat voor zijn plek terug. De oud spelers werden volgens mij vooral of eigenlijk mede gekocht om van Ajax weer het oude Ajax te maken. Blind werd verantwoordelijk voor ruim zeventig miljoen gulden aan aankopen, maar de transfers voorkwamen niet dat Ajax alweer een verloren jaar speelde. Blind stopte als TD. Hij zou het niet eens zijn met het technische beleid dat Ajax. Trainer Wouters werd daarna snel ontslagen. Als TD heeft Blind niet die indruk kunnen maken die hij als speler wel maakte.

Nu als jeugdtrainer gaat het hem weer ouderwets voor de wind en wie weet wat het trainerschap nog voor hem in petto heeft…

[Dit bericht is veranderd door Starscream (op 12 juni 2003 16:49:26).]

Volgens mij zijn er veel nieuwe leden sinds de tijdelijke sluiting. Vandaar dat ik mijn oude topic weer nieuw leven in blaas. Wellicht dat er mensen zijn met mooie bijdrages. Zo niet, geniet van de foto's en verhalen van alles dat al achter ons ligt. Ook veel verhalen over de carrieres van bijvoorbeeld Reuser, Oliseh, Blind, Kluivert etc.

[Dit bericht is veranderd door Starscream (op 25 juli 2003 12:14:12).]

Ik vind het zonde dat 1 van de mooiste topics ooit hier op de Ajax Forums zo maar dood loopt...

Kan je niet wat maken over Stefan Pettersson om deze topic weer effe nieuw leven in te blazen?

na lang na te denken verblijd ik de topic met een klein verhaal over mariano juan

mariano juan



Ajax scout Ton Pronk zag een aantal keer een paar goede wedstrijden op een internationaal toernooi. Daaronder zag hij ook Argentinië. In het jeugdtoernooi zag de scout een opvallende man : Mariano Alcides Juan. Hij viel op door zijn gedreven en ervaren ogende spel. Deze jongeman speelde in Buenos Aires bij River Plate, waar hij 6 wedstrijden in het eerste speelde.
In 1996 was Ajax al op zoek naar een vervanger van Danny Blind en men besloot Mariano Juan te contracteren. Mariano Juan kwam voor het eerst in actie tegen het Helders Elftal (1-5 winst) op 16 juli 1996 als vervanger van John Veldman. Naarmate de voorbereiding vordert blijkt Juan wel degelijk een goede speler te zijn en men durft hem al te vergelijken met Jan Wouters.
Zijn officiele debuut maakt Juan op 18 augustus tegen PSV voor de Johan Cruijff schaal (0-3 verlies).
De 20 jarige Juan, van nature middenvelder, speelde als een nummer 4, op de plaats van Frank de Boer. Hij maakte een sobere solide indruk met vuur in de duels. Dit kreeg de goedkeuring van het publiek. Juan ging voor niemand opzij en was nergens bang voor. Juan leek een basisplaats te veroveren. Op 2, 3, 4, 5 en 6 kon Juan uit de voeten.
Juan maakte zelfs de Champions League mee tegen Auxerre (0-1 winst) en Grasshoppers (0-1 verlies). De eerste kleine klap ving Juan in de uitwedstrijd tegen NEC (2-0 verlies). Juan maakte een fout waardoor Graef kon scoren. Na 30 minuten werd de jonge Argetijn vervangen door de bonkige spits Ivan Cesar Gabrich. Juan kon de wissel accepteren. In de uitwedstrijd tegen Twente (1-1) gebeurde weer iets vreselijks voor Juan. Bruggink liet de Argetijn volledig kansloos en liet hem alle hoeken van het veld zien. Van Gaal greep in en haalde hem na 29 minuten aan de kant. De wedstrijden daarop kon Juan vanaf de tribune toekijken. Juan bewees ene prof te zijn door tegen de trainer te zeggen : "Trainer, ik zit op de tribune, maar mijn hart strijd mee met de jongens".
Maar vanaf die dag brak een hele moeilijke tijd aan voor de middenvelder. Juan raakte geblesseerd, had heimwee, liep in een verloren omgeving rond vol onzekerheid. Het was vrijwel niet aan hem te merken, maar hij had het heel moeilijk.
Na de winter leek het weer goed te komen met Juan. In de thuiswedstrijd tegen Utrecht (1-0 winst) mocht Juan weer invallen voor Patrick Kluivert. Vanaf toen kreeg hij weer speelminuten. 5 keer mocht hij invallen totdat van Gaal hem tegen Groningen uit (1-1) Juan weer een kans gaf. Helaas waren de verwachtingen hoger dan dat Juan kon waar maken. Ook tegen Heerenveen (2-1 winst) was Juan niet al te best. Hoewel hij op miraculeuze wijze een doelpunt van Korneev voorkwam en Ajax een goede stap liet zetten naar de Uefa Cup was hierbij het eerste seizoen van Juan afgesloten bij Ajax.
Conclusie was dat Juan toch niet kon brengen wat men verwachtte en dat hij nog veel moet leren, maar men had vertrouwen in hem. Juan wil ook leren en doorgroeien.

Maar opeens ging van Gaal weg en kwam Morton Olsen. Olsen nam een horde spelers mee en Juan zag ze stuk voor stuk staan : Tobiasen, Rudy, Oliseh, Sier, Gorre. In de voorbereiding leek het er nog op dat Juan op speelminuten mocht rekenen. tegen Germanicus (0-13) scoorde hij ze lfs voor het eerst in een Ajax shirt. Maar bij de serieuze wedstrijden was hij weer op debank te vinden. Tegen Sunderland (0-0) en Club Brugge (1-4 winst) mocht Juan nog invallen en tegen Elche (0-5 winst) stond hij in de basis tot de 68e minuut. Het kon toch niet zijn dat Juan geen speelminuten zou krijgen ?

Hoe hard Juan ook werkte bij Ajax 2, die kans kwam maar niet. Juan trainde en trainde, deed er alles aan om in de picture te komen. Het kwam er maar niet van en dit moest een bittere pil zijn voor de jonge Juan. Er leek geen progressie te zitten in het spel van de Argetijn. Af en toe mocht hij op de bank zitten, maar echt lid van het eerste elftal kon hij zich nooit voelen. Tegen Sparta (0-5 winst) mocht Juan nog 10 minuten opdraven. En in die 10 minuten laat hij een mooie actie zien. Zoals het moet gaat Juan een duel goed aan en verovert de bal, speelt de bal nara Rudy die Bennie bereikt en binnen schiet. Het zijn maar 10 minuten, maar hij heeft er wel een klein beetje aandeel gehad in het kampioenschap. Juan mag ook even het podium op komen om de schaal te laten zien, maar diep in zijn hart moet het hem heel veel pijn hebben gedaan. de jonge speler wil voetballen in het eerste, wil zeggen dat hij een belangrijke speler is. Het zou er niet meer van komen. Olsen heeft Juan duidelijk gemaakt dat hij moet gaan uitkijken naar een andere ploeg.

Die ploeg vond Juan in Getafe, in Spanje. Of hij dara aan spelen is gekomen durf ik niet meer te zeggen. Juan lijkt van de aardbodem te zijn verdwenen. En hoe zonde is het... hij werd vergelijken met Jan Wouters... Mariano, bedankt !

quote:
Starscream schreef:

Amstelcup finale 1998 AJAX-PSV 5-0(!!)

(plaatje)

Een schitterende dag in de Kuip. Lekker in het zonnetje met blote bast kijken naar wat een voor ons prachtige finale zou worden. Wat een feest! 1998 bleek sowieso een mooi jaar, want de dubbel winnen is altijd lekker! De finale moest worden gespeeld tegen het toch sterke PSV. Tijdens de wedstrijd bleek daar helemaal niks van en Ajax rolde de Eindhovenaren ogenschijnlijk gemakkelijk op! Het werd een zeer overtuigende 5-0 voor ons! De goals werden gescoord door Tijani Babangida (zie foto), Shota Arveladze en drie keer Jari Litmanen. Het mooist vond ik misschien nog wel het feestje wat na de wedstrijd werd gevierd met de spelers. Een mooie dag!!! Was alleen wel verbrand…

Numan kreeg toen klappen van een eigen supporter, maar durfde geen aanklacht in te dienen, omdat dat misschien zijn deelname aan het WK in '98 zou kunnen verhinderen. PSV in diskrediet, heerlijk!

:cool

hij blijft mooie en leuk!!!!
:ajax :OUD

quote:
Rich schreef:

(...)

Numan kreeg toen klappen van een eigen supporter, maar durfde geen aanklacht in te dienen, omdat dat misschien zijn deelname aan het WK in '98 zou kunnen verhinderen. PSV in diskrediet, heerlijk!

ik geloof adt hij die klap eerder kreeg hoor...
want toen liep hij al met een kapotte wenkbrauw rond.


vanavond ga ik weer een speler potretteren, ben nu op m'n stage-plaats.
wie zal ik doen ?
robbie alflen of arno splinter ?

Splinter!

Toch jammer dat hij mislukt is, ik vond hem onder Van Gaal een goede speler.

vanavond, 18.30 komt er dus een portret van arno splinter !!
thnx christiaan, kan nml moeilijk kiezen

Jammer, ik zag liever Robbie Alflen die een stuk nuttiger is geweest voor het team waar hij in speelde in plaats van Splinter. Alflen heeft ook een leukere carriere gehad, dat kan leuker zijn om te beschrijven dan iemand die het uiteindelijk zelfs bij De Graafschap niet gehaald heeft.

morgen weer een nieuw portret dan, dan robbie alflen !

Een stuk van Stefan pettersson zou ook leuk zijn

quote:
Witschge schreef:

Een stuk van Stefan pettersson zou ook leuk zijn

wie nog mooi beeldmateriaal heeft, mag die gerust naar me toesturen. mijn scanner is helaas kapot en op internet zijn niet al teveel mooie plaatjes te vinden.

dus wie een verzoek heeft en plaatjes heeft kan plaatjes naar me sturen

zoals beloofd

Arno Splinter



Naam: Arno Splinter
Geboren: 29 augustus 1977, Amsterdam, Nederland
Nationaliteit: Nederland
Clubs: SV Almere, Ajax, De Graafschap, Haarlem
Positie: controlerende middenvelder, libero

Arnso Splinter kwam voor het eerst in het nieuws daags na de wedstrijd Ajax - Groningen (4-1 winst) in november 1995. Na de wedstrijd tegen Groningen moest Ajax spelen tegen Real Madrid. Frank de Boer was geblesseerd en ook Arnold Scholten kon niet spelen. Om de bank op te vullen goochelde Louis van Gaal eens een speler uit de hoed. Het was Arno Splinter. Hij trainde mee met Ajax in voorbereiding op de wedstrijd. Hij zou z'n ogen uit hebben gekeken hoe Ajax speelde. Ajax speelde oppermachtig en won met 2-0 in Madrid. Arno kreeg veel aandacht in de media, maar tot een wedstrijd in het eerste kwam het niet, dus de aandacht ebte weg. Arno zag hoe Dave van den Bergh, Andrei Demchenko, Robert Gehring, Denny Landzaat en Dennis Schulp wel konden debuteren in het eerste.

Arno Splinter moest nog een paar maanden wachten, want in het nieuwe seizoen was het dan wel zover. Spelers als Davids en Reiziger gingen weg en Blind en Marcio Santos waren veelal geblesseerd. In de voorbereiding gaf van Gaal ook voortdurend de jeugd een kans, waaronder ook Arno. In de 1e oefenwedstrijd van het seizoen tegen DHC (0-5 winst) mocht Arno na 55 minuten invallen voor Marcio Santos. In de grotere oefenwedstrijden bleef de middenvelder op de bank. 13 november 1996 is het dan zover. Arno Splinter in het 1e van Ajax. Op een moeilijk moment moet hij invallen voor Melchiot in de 75e minuut. Het is de wedstrijd tegen Fortuna en Ajax staat met 1-2 achter. Splinter ziet dan hoe Marcio Santos Ajax voor een blamage behoed en schiet de 2-2 binnen. En na zijn debuut ging het snel. 7 dagen later in de Champions League moet Splinter tegen Auxerre al na 23 minuten het veld in om de falende Veldman te vervangen. Zijn 1e wedstrijden zal Splinter niet als leuk hebben beschouwd. Eerst was er een 2-2 tegen Fortuna en op het Europese toneel was er een 1-2 nederlaag tegen Auxerre. Maar Splinter zijn naam is wel gevallen in Europa, rugnummer 32. Veldman kon het voorlopig schudden en van Gaal vertrouwde op Arno. De eerstvolgende wedstrijd tegen Feyenoord in de Kuip (2-2) stond Arno rechtsback in de basis. Hij speelde de gehele wedstrijd. Ook de wedstrijden erna kon hij rekenen op een basisplaats. Zijn spel was koel, hij had een mooie lange trap in de benen en hij verdeelde het spel. Voor de winterstop kreeg Arno zelfs een 5 jarig contract aangeboden. Scoren deed Splinter ook voor de winterstop. Uit tegen Az (1-1) scoorde Splinter na 11 minuten, alhoewel hij wel werd geholpen door Peter Wijker.

Splinter kon terugkijken op een mooi einde van 1996, maar toch was er kritiek. Met name van Gerard van der Lem. Splinter zou de gedrevenheid missen en soms laconiek zijn in zijn spel en gedrag. Het talent moest de rets van het seizoen spelen op de dinsdagavonden voor Ajax2 en hele af en toe haalde van Gaal Splinter naar de A-selectie om de bank warm te houden, tot spelen kwam Arno niet meer. 474 minuten waren zijn aandeel in zijn 1e jaar. Arno moest sterker en regelmatiger worden in zijn spel, maar hij heeft wel degelijk talent.

Van Gaal ging weg en Olsen kwam, ook kwamen er heel veel nieuwe spelers. Ook op de positie van Splinter. In de voorbereiding kreeg Splinter genoeg kansen, maar bij de wat serieuzere oefenwedstrijden mocht hij thuis zitten op de bank. 4 oefenwedstrijden was het aandeel van Splinter in het kampioensjaar. Olsen zag het duidelijk niet zitten in hem en deed beroep op andere spelers. Splinter heeft een verloren jaar meegemaakt.

Het jaar erop begon Splinter weer in het 2e. Dara kreeg hij te maken met Jan Wouters. Wouters liet Arno spelen als mandekker, terwijl Arno's favoriete positie de nummer 4 is. Splinter boekte wel progressie dankzij Wouters. Splinter werd aanvoerder van het team en drukte zijn stempel op het spel. Deze ontwikkeling zag ook Olsen en Arno keerde terug in het 1e elftal. Het wilde alleen niet zeggen dat Arno veel in actie kwam. 492 minuten was zijn aandeel nu in 6 optredens. Het leek erop alsof het niet beter kon.

Arno zag dat ook in en vertrok, als jeugd-international, want hij werd opgeroepen, naar Doetichem waar hij Superboer werd. Een succes werd zijn 1e jaar niet. 9 optredens, ook dat was te weinig. Het leek niet meer goed te komen met Arno. Veelal blessures speelden hem parten en trainers die het niet in hem zagen zitten.
Het jaar erop leek er een ommekeer te komen. in 2000-2001 speelde Arno 21 maal in de hoofdmacht. Ondanks blessures was hij blij dat hij weer mocht spelen. Maar dit tot ongenoegen van de sponsor. De beruchte de Graafschap sponsor had weer enorm veel kritiek, ook op Splinter. Zo zou hij te lui, te dik en te traag zijn voor dit de Graafschap dat hogerop wil. Splinter zou dit niet leuk hebben gevonden.
Maanden later was echt afgelopen met Splinter op het hoogste niveau. Trainers deden geen beroep meer op hem en Splinter's spel werd en niet beter op. Vorig seizoen bood Haarlem een tijdelijke oplossing aan om een half jaar te spelen in de toto divisie. 17 wedstrijden en 2 goals. Het contract bij de Graafschap werd niet meer verlengd dus Splinter zat zonder club.

Hoogstwaarschijnlijk speelt hij nu zaterdagmiddagen op een amateurveld en dit was dan de jongen die in 1995 op de bank mocht plaats nemen in Madrid, Splinter heeft Real Madrid - Ajax mogen ruiken en van dichtbij mogen zien, maar hoogstwaarschijnlijk blijft het daarbij. Splinter kon het niet redden op hte hoogste niveau. Hopelijk komt er ooit nog een clubje voor hem, zodat Splinter het plezier in het voetballen weer terug kan vinden. Splinter is immers pas 26 jaar.

morgen : robbie alflen

[Dit bericht is veranderd door dannyvdm (op 10 september 2003 18:49:52).]

vandaga geen portret omdat ik prpbleempjes heb met mijn vriendinnetje... ben misschien de komende tijd ook niet meer actief om een trauma te verwerken... sorry jongens. maar i'll be back

quote:
dannyvdm schreef:

vandaga geen portret omdat ik prpbleempjes heb met mijn vriendinnetje... ben misschien de komende tijd ook niet meer actief om een trauma te verwerken... sorry jongens. maar i'll be back

Sterkte

is starscream niet meer actief hierzo?

zijn er ook fans die foto,s hebben van johan zuidema?
verder zijn het schitterende foto,s bedankt daarvoor :ajax i.postma01@chello.nl

Johan Zuidema?


Laatste Post Starscream: 25 juli 2003 16:56:15
Hij heeft dus al een tijdje niks meer van hem laten horen hierzo op de forums

quote:
marco-is-de-beste schreef:

zijn er ook fans die foto,s hebben van johan zuidema?
verder zijn het schitterende foto,s bedankt daarvoor :ajax i.postma01@chello.nl

op internet hebben we alles, dus die had je zelf ook kunnen vinden, maar vooruit:





(1976/77) Bovenste rij, v.l.n.r. Ruud Krol, Wim Suurbier, John Dusbaba, Ruud Geels, Heinz Stuy, Pim van Dord, Hannie Das, Dick Schoenaker. Middelste rij: Jan van Corp, rene Notten, Ton Wickel, Hans Erkens, Johan Zuidema, Soren Lerby, Frank Arnesen, Bobby Haarms,. Onderste rij: Barry Hulshof, Peter Jager, Geert Meijer, Tomislav Ivic, Piet Schrijvers, Dick Helling, Tjeu La Ling en Bob Kok.

[Dit bericht is veranderd door The Pride Of MokuM (op 13 september 2003 11:08:21).]

Het rood-witte hart van Stefan Pettersson
Met twee Amsterdammertjes onder zijn armen verliet Stefan Pettersson aan het eind van het seizoen '93-'94 stadion De Meer, overladen met eerbewijzen en erkenning. Even daarvoor was de Zweed door preses Michael van Praag officieus gekroond tot 'Mister Ajax', een titel die daarvoor slechts aan Sjaak Swart de eer te beurt was gevallen.

Het zegt veel over Pettersson, die de gave had om anderen beter te laten voetballen en, wellicht nog veel belangrijker, te laten scoren. Hij was geen diepe spits, geen bal-afwachter die jaar in jaar uit hoog scoorde op de topscorerslijst, maar meer een kaatser. Met de rug naar het doel, en een verdediger in de nek die vaker dan de Zweed lief het op zijn enkels dan wel knieën gemunt had. Blessureleed viel hem dan ook ten deel en bij zijn afscheid sierde menig litteken zijn benen.
Pettersson kwam aan de vooravond van het seizoen '88-'89 over van IFK Göteborg, dat op dat moment al volop bezig was met de strijd om de Zweedse landstitel. Hij kon niet voorkomen dat trainer Kurt Linder na de 4-1 nederlaag tegen PEC Zwolle op 21 september '88 werd ontslagen. Nadat ook het bestuur was afgetreden, ging het beter met Pettersson en consorten.

Uiteindelijk werd dat jaar een meer dan verdienstelijke tweede plaats behaald, met een 1-4 overwinning op landskampioen PSV als hoogtepunt van een jaar waarin slechts het toernooi van Olympiakos Piraeus winnend werd afgesloten.

Pettersson won nog een prijs, namelijk die van topscorer van Ajax. De Zweed scoorde net als Dennis Bergkamp zestien doelpunten, maar Bergkamp had daar een groter aantal wedstrijden voor nodig. Bergkamp kwam tot een totaal van 30, Petterson schoot hetzelfde aantal goals binnen in 25 competitie-duels.
Toen hij in zijn tweede seizoen een zware knieblessure opliep en daardoor de helft van het seizoen miste, bleef hij liever in Nederland dan zich in het vertrouwde Zweden te laten behandelen. Het tekende de mentaliteit van de teamspeler pur-sang, die het bij Ajax zo naar zijn zin had.

Stefan Pettersson leverde een belangrijk aandeel in de verovering van de 24ste landstitel van Ajax.
Bij de viering op het Leidsplein stonden tienduizenden fans de Zweed toe te juichen op het bordes van de stads - schouwburg.

De mededeling voorafgaand aan het seizoen '93-'94 dat Stefan aan zijn laatste jaar Ajax zou gaan beginnen, werd door veel supporters dan ook niet echt serieus genomen. De kaatser hield woord en nam op 3 mei 1994 op indrukwekkende wijze afscheid van de supporters, om zijn geluk te gaan beproeven bij zijn andere liefde, de blauw-witten van IFK Göteborg.
In totaal kwam Stefan Bengt Pettersson, geboren op 22 maart 1963, tot 197 officiële wedstrijden voor AFC Ajax, waarin hij exact 100 keer scoorde, een gemiddelde van bijna 1-op-2. En voor wie de Zweed nog eens wil bezoeken: hij woont in het huis met de twee Amsterdammertjes in de voortuin, en daarvan zullen er in Zweden waarschijnlijk niet al te gek veel zijn.

Bron: http://www.ajax.nl/show/id=97691

[Dit bericht is veranderd door Starscream (op 13 oktober 2003 15:17:11).]

Om het topic (wellicht) wat nieuw leven in te blazen een aantal foto's van iets minder dan een decenium geleden:

Ajax in de Champions League, 1995/96


Frank de Boer in duel met Iva Zamorano (Ajax - Real Madrid, 1-0)


Kluivert schittert en scoort in Bernabeu (Real Madrid - Ajax, 0-2)


Panathinaikos-spits Krzysztof Warzycha passeert Edwin van der Sar in de eerste wedstrijd van de halve finale. Tevens het laatste officiële doelpunt in het Olympisch Stadion (Ajax - Panathinaikos, 0-1)